4 In mama verhalen/ Persoonlijk

Een brief aan mijn zoon.

Een brief aan mijn zoon. BMelloW.nl.

Een brief aan mijn zoon. Omdat vandaag een nieuwe fase in zijn leven toch wel heel dicht bij komt. Omdat ik het als mama de laatste dagen toch wel wat zwaar heb. Misschien wel een emotioneel wrak. Weet je mijn lieve zoon soms zijn mama’s gewoon zonder duidelijke reden ineens emotioneel. En ook al snap je dat nu niet. Later als je groot bent en misschien ooit de dag komt dat je zelf papa wordt. Dan heel misschien begrijp je het allemaal wat beter. Dus bij deze een brief aan mijn zoon. Aan jou dus.

Een brief aan mijn zoon:

Lieve Jaymy

Twaalf jaar geleden gaf je mij de naam mama. Daar was je dan mijn zoon. Mijn knul…… Wow, een baby. Ik vond dat best wel eng. Weet je. Mama had niet vaak een baby vast gehouden. Ik had er niet zo veel mee. Baby’s zijn lief, schattig maar ik was er nooit mee bezig.  Ik was zo bang om ze te laten vallen. Nee baby’s wilde ik liever niet vast houden.

En daar was jij dan mijn zoon. Een klein hulpeloos wezentje. En jij werd in mijn armen gelegd. Honderd duizend dingen flitste in een fractie van een seconde door mij heen. Ineens was ik mama. Ik had een zoon. Voor jou moest ik gaan zorgen. Dat idee vond ik ineens heel eng. Bang dat ik het niet goed zou doen. Bang voor zo veel dingen. Maar ook voelde ik een trots. Een ongekende liefde zo groot zo intens.

Je was een heerlijke dreumes en peuter. Druk en onhandig dat wel. Slapen was vanaf dag 1 niet jouw favoriete bezigheid. Maar ondanks dat was je altijd goed lachs. Je maakte mama altijd aan het lachen. Een grappenmaker in de dop. Zo klein als je was. Je was een echte clown.

Je had en een abonnement op de dokter en ziekenhuis. Klungel eerste klas. Struikelen over dingen die er niet zijn. Altijd bond en blauw, geen idee hoe dat er komt. Gaten in je kop. Ik ben de tel kwijt hoe vaak. Het klungelen heb je niet van een vreemde. Ik was en ben er ook zo eentje. Maar dat weet je inmiddels maar al te goed. Samen klungelen we wat aan.

Een brief aan mijn zoon:

Weet je, Niet alleen het klungelige heb je van je moeder. Als ik naar jouw kijk, kijk ik in de spiegel. Jij bent ik en ik ben jouw. Je bent blond maar verder ben je in zo veel opzichten mij. Ik begrijp al de dingen die je doet als geen ander.

Ken jij de uitdrukking Karma is a bitch. Nou dat is echt zo. Onthou dat maar goed. Waarom ik je dit vraag? Zoals jij nu soms naar mama doet. Alles maar stom vinden, grote mond. Het echte puber gedrag. (En dan ben je officieel nog niet eens een puber) Lieve Jaymy, ik was ook zo. Net als jij nu naar mij toe doet. Zo was ik naar mijn moeder, jouw oma. Ik krijg terug via jouw wat ik bij mijn mama deed. Vandaar de uitdrukking Karma is a bitch.

Een brief aan mijn zoon:

Mijn lieve zoon vandaag schrijf ik jou deze brief. Waarom ik dit doe is omdat je nu twaalf jaar oud bent geworden. Binnen 3 maanden ga jij de wijde wereld in. De volgende fase in je leven. Nieuwe dingen ontdekken. Dan ga je in een korte tijd ineens heel veel groter worden. Mama vind dit heel spannend. Jij bent er heel erg aan toe. Klaar met de basisschool. Op naar de wijde wereld genaamd voortgezet onderwijs ook wel middelbare school genoemd.

Mama houd haar hart vast. Bang voor de fouten die je zeker gaat maken. Gaat je ADHD je niet te veel in de weg zitten? Verkloot je je school niet. Schrijf je je huiswerk wel op. Ga je je huiswerk wel maken. Doe je wel voorzichtig in het verkeer. De weg naar school is er eentje waar nogal veel ongelukken plaatsvinden. Vaak met dodelijke afloop. En ook al fietsen we deze weg vaak en weet je waar je extra op moet letten. In een groep kan je spontaan vergeten op te letten. Te gezellig met je vrienden.

En ook al probeer ik al mijn angsten los te laten. Ik ben moeder. En moeders maken zich zorgen. Ook al weet ik dat ik het niet moet doen. Toch doe ik het. Weet je lieve Jaymy, dat komt omdat ik van je hou.

Een brief aan mijn zoon:

Lieve schat. Jij maakte mij mama. Een eervolle titel. Ik ben dankbaar dat je in mijn leven kwam. Ik ben benieuwd hoe jij je gaat ontwikkelen. Van puber tot man. Als je maar weet, wat je ook doet. Mama zal er altijd voor je zijn. Hoe irritant je dat soms ook zal gaan vinden.

Gefeliciteerd mijn lieve schat. Vandaag ben je al weer twaalf jaartjes oud. Dikke kus van je moeder.

Melanie mijn naam. BMelloW.nl

Volg jij mij al op: Pinterest, Facebook, Instagram, Twitter  & Google+

 

You Might Also Like

4 Comments

  • Reply
    ZOOR
    13/06/2017 at 07:40

    Heel erg mooi .Het is zo puur en eerlijk.

  • Reply
    Christa
    12/06/2017 at 11:36

    Mooi, zoals je eerlijk ‘tegen’ hem communiceert over je zorgen, maar er spreekt zoveel liefde uit.
    Echt heel mooi gedaan!

  • Leave a Reply