0 In Mijn kind is anders/ Persoonlijk

Mijn kind is anders. Het verhaal van Lisette over hoogbegaafdheid. deel 1

Mijn kind is anders. Het verhaal van Lisette over hoogbegaafdheid. deel 1 BMelloW.nl

Mensen die kinderen hebben die anders zijn, of zelf anders zijn laat ik aan het woord. Het anders zijn kan van alles zijn. Van hoogbegaafd tot een zeldzame ziekte. Met deze rubriek hoop ik op meer begrip en op steun. Een herkenning in het verhaal, het anders zijn. Vandaag lees je het verhaal van Lisette over hoogbegaafdheid.

In mijn rubriek mijn kind is anders liet ik steeds iemand aan het woord. Over anders zijn. Het verhaal van Lisette heb ik al een tijdje liggen. Maar nog niks mee gedaan. Dus bij deze.. Haar verhaal bestaat uit twee delen. Nu het eerste deel. Vanavond het tweede deel.

Deel 1.

Voor de rubriek ‘mijn kind is anders’ op de webiste van BMellow schrijf ik twee artikelen: eentje over mezelf en eentje over mijn kind. Wij zijn namelijk anders, we zijn hoogbegaafd. Sommige dingen van mezelf herken ik bij mijn kinderen, andere dingen zijn nieuw. Sinds ik weet dat zij hoogbegaafd zijn heb ik veel geleerd over hen, maar ook over mezelf.

Wie ben ik?

Ik ben dus Lisette, 32 jaar oud. Blogger en eigenaar van  Lisette schrijft.  Als kind was ik anders dan andere kinderen, zo is mij verteld. Als mijn moeder met mij als peuter ging wandelen las ik huisnummers op. Terwijl een ander kind van die leeftijd een stok pakt of een vogel ziet. Ik was erg leergierig, en kon niet wachten om naar school te gaan.

Kleuterschool

Op de kleuterschool ging alles mij te traag. Ik leerde mezelf lezen en schrijven, en vond het maar saai tussen de kleuters. Ze snapten mij vaak niet, hielden zich niet aan afspraken of speelden vals. En al dat spelen, getsie, vond ik zonde van mijn tijd. Ik had hoge verwachtingen van groep 3!

Maar ook groep 3 viel tegen. Omdat ik al kon lezen en schrijven ging het weer veel te traag, en ik verveelde me. Ik ging met tegenzin naar school en werd steeds minder gemotiveerd. Uiteindelijk kwam een juf met het idee mijn IQ te laten testen. Dat was toen, in 1991, nog heel ongebruikelijk. We moesten er dan ook voor naar de andere kant van het land.

Test

De uitslag volgde al snel: ik was hoogbegaafd. Inmiddels heb ik de papieren van die test in mijn bezit. Op dat moment had ik zelf niet echt door wat er allemaal aan de hand was, waar die test voor was en wat er met de uitslag ging gebeuren. Pas toen ik na een paar weken groep 4 mocht doorschuiven naar groep 5, viel het kwartje.

Omgeving

In de omgeving werd wisselend gereageerd. Je hoorde toen nog weinig over hoogbegaafdheid, er was natuurlijk geen internet en passend onderwijs bestond al helemaal niet. Een klas overslaan gebeurde zelden, en ik was dan ook de enige op deze basisschool die een klas had overgeslagen.

Wat dat betreft veranderde er ook niet veel in ons gezin, in de omgeving of in de klas. Ik pakte mijn stoel en etui, ging naar groep 5, en dat was dat. Er waren geen inhaallessen, geen compacte methode, geen CITO-toetsen. Ik moest meedoen en verder ook maar niet teveel praten over mijn versnelling. Dan zou ik maar naast mijn schoenen gaan lopen.

Ik paste me snel aan, vond het fijn om bij oudere kinderen in de klas te zitten, omdat ik die beter begreep. Helaas was dat niet wederzijds: ik was de nieuwkomer, de jongste en alsnog de slimste, dat was waarschijnlijk bedreigend. Erg populair was ik met mijn eczeem en rode legging ook al niet, dus ik had geen fijne tijd op de basisschool.

Dat ik anders was, viel dus wel op.

Achteraf is moeilijk te zeggen of een klas overslaan een goede stap was. Tussen mijn leeftijdsgenoten paste ik tenslotte ook niet. Ik had een bijzonder soort humor die niemand begreep, was slecht in sport, en zat het liefst te lezen. Ook leerde ik dus nog steeds makkelijk, en dan maakte mij een buitenbeentje. Wel kon ik erg goed omgaan met volwassenen en oudere kinderen.

Ik was me heel bewust dat ik anders was, en wilde er graag bij horen. Te graag, en dat is niet goed geweest. Het heeft lang geduurd voordat ik een normaal zelfbeeld had en een eigen mening. Ook op de middelbare school deed ik te veel moeite om me aan te passen. Ik wilde zó graag normaal zijn!

Dit is iets waar ik bij mijn kinderen, die ook hoogbegaafd zijn, heel goed op let. Dat ze mogen zijn wie ze zijn, en dat ze een normaal zelfbeeld opbouwen. Natuurlijk is dit lastig, dat is zo met alle kinderen die anders zijn! Daarover de vanavond meer.

Dit was het verhaal van Lisette over hoogbegaafdheid.

Bedankt Lisette voor je verhaal. Denk dat het voor jouw kinderen een zegen is om een moeder te hebben die ze begrijpt en in het hoogbegaafdheid kan steunen. Zijn wie je wilt zijn, dat wilt uiteindelijk toch iedereen. Spijtig dat het jou niet gegund was in je jonge jaren.

Meer lezen over hoogbegaafdheid: Zowel Natascha als Caroline vertellen hier over. En vanavond kan je het volgende deel van Lisette lezen over haar kinderen. 

Denk je na aanleiding van Lisette haar verhaal, Dit wil ik ook wel. Heb jij een kind dat anders is, of ben je zelf anders. Dan ben ik op zoek naar jouw en je verhaal. Ga naar ik zoek jou en lees daar voor meer informatie. Of stuur een email naar bmellowblog@gmail.com onder vermelding mijn kind is anders. Ondanks dat ik er niet meer elke week op een vaste dag een verhaal over plaats mag je altijd je verhaal insturen. 

Melanie mijn naam. BMelloW.nl

Volg jij mij al op: Pinterest, Facebook, Instagram, Twitter  & Google+

Pinnen op Pinterest? Gebruik dan AUB de onderstaande ↓ afbeelding:

Meisje met balon loopt over een landschap dat eigenlijk een boek is. Mijn kind is anders. Het verhaal van Lisette over hoogbegaafdheid. deel 1

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply