0 In Mijn kind is anders/ Persoonlijk

Mijn kind is anders. Het verhaal van Freia over leerstoornissen.

Mijn kind is anders. Het verhaal van Freia over leerstoornissen. BMelloW.nl

Ik deed laats een oproep aan mensen die kinderen hebben die anders zijn, of zelf anders zijn. Het anders zijn kan van alles zijn. Van hoogbegaafd tot een zeldzame ziekte. Met deze rubriek hoop ik op meer begrip en op steun. Een herkenning in het verhaal, het anders zijn. Vandaag lees je het verhaal van Freia.

 

Het verhaal van Freia.

Ik ben Freia, ik ben 16 jaar en ik heb een aantal leerstoornissen waaronder dyslexie & dyscalculie.

Ik kan wel gewoon naar een normale school gaan, maar ik heb wel heel wat problemen met lezen, schrijven, wiskunde (& soms ook wel met juist spreken). Al sinds de lagere school had ik het moeilijk met spelling en ik had ook een vrij laag leesniveau, maar toen was het nooit echt problematisch.

Maar aangezien bij mijn jongere broer ook al enkele leerstoornissen waren vastgesteld, wilden mijn ouders mij toch ook even laten testen. De school zei elke keer dat dit niet nodig was bij mij, dus ik ben daar nooit getest geweest door het CLB. Mijn punten van mijn andere vakken waren ook zeer goed, en mijn wiskunde was toen ook nog goed (maar achteraf bleek dit meer door mijn inzicht in wiskunde te zijn, want ik maakte alle oefeningen op mijn eigen manier.)

Heb je het verhaal van vorige week gelezen? Het heftige verhaal van Caroline?

De middelbare school

Pas toen ik naar de middelbare school ging werden de problemen veel duidelijker, mijn wiskunde ging helemaal niet meer zo makkelijk omdat ik het dus altijd al gewoon was om mijn eigen plan te trekken, maar dat werkte niet bij al die moeilijke oefeningen op het middelbare.

Mijn ouders probeerden contact op te nemen met mijn leerkracht, maar die zei ook dat hij niets speciaals opmerkte en dat er dus helemaal geen probleem was. Toen ik het jaar erop in het tweede van het middelbare zat, hebben mijn ouders weer contact opgenomen met de school.

De test.

Ik ben toen uiteindelijk met een kort dicteetje “getest op dyslexie” door de leerlingenbegeleider van de school. In die 10 zinnetjes had ik minstens 12 fouten gemaakt, maar dat was volgens hem dus ook helemaal normaal.

En toen….

Uiteindelijk hebben mijn ouders dan contact opgenomen met Eureka, mijn broer zat daar toen ook op school omdat hij vrij zware dyscalculie heeft. Eureka is een speciaal onderwijs, speciaal gericht op kinderen met leerstoornissen, waar ze dan persoonlijke begeleiding krijgen. Daar hebben ze dan een afspraak voor die testen voor mij gepland.

Tijdens de Paasvakantie ben ik ook een weekje een cursus gaan volgen bij Eureka, daar hebben ze mij een aantal goede trucjes geleerd om makkelijker te kunnen leren etc.

Nog meer testen.

Tegen het einde van het 2e middelbare school kon ik dus eindelijk getest worden. Ik moest verschillende proefjes doen, omdat ze mij gingen testen op verschillende leerstoornissen. Uiteindelijk bleek ik dus duidelijk wel een aantal leerstoornissen te hebben, en dat was voor mij eigenlijk wel een beetje een opluchting. Gewoon omdat ik dan niet het gevoel had dat ik niet slim genoeg was. Natuurlijk ook zodat ik eindelijk geholpen kon worden op school, want zonder attest krijg je geen extra hulpmiddelen.

Hoe is het voor je ouders?

Ik denk dat mijn ouders zelf ook wel opgelucht waren, want na al die jaren hadden we eindelijk een deftige uitslag. Er werd ook vastgesteld dat ik concentratiestoornissen heb, dus daarvoor kwamen er dan een aantal bijkomende ziekenhuisonderzoeken in het 3e jaar zodat ik daar pilletjes voor kon nemen. Om de twee weken ging ik naar Eureka voor wat extra hulp met mijn schoolwerk.

Hoe gaat het nu met jou?

Op dit moment zit ik in het 4e van middelbare. Ik neem pilletjes die mij heel erg hard helpen om beter te concentreren. In september ben ik ook van school veranderd. Ik zit nu in een richting die ik echt super leuk vind en eigenlijk al heel lang wou doen; “Architecturale en Beeldende vorming”. Ik heb nog maar 3 uur Frans en 2 uur Engels, dus talen lukt op het momenteel wel redelijk goed. Wiskunde heb ik nog wel 5 uur, Dat is behoorlijk moeilijk.

Nieuwe opleiding.

Ik ben er altijd net door, maar ik krijg op mijn nieuwe school gelukkig genoeg hulpmiddelen, die ik ook tijdens toetsen en examens mag gebruiken. Volgend jaar wil ik graag naar Architecturale vorming, want dat is wat ik super graag wil doen. Nadeel is wel dat die richting 6 uur wiskunde heeft.

Ik ga het gewoon doen.

Voor nu moet ik gewoon zorgen dat ik door dit jaar geraak, en dan ga ik het gewoon doen. Ik weet dat het heel moeilijk word, maar met motivatie kom je al heel ver. Ik wil graag mijn dromen waarmaken, dus ik wil mij niet laten tegenhouden door die stomme leerstoornissen.

Mijn blog.

De voorbije zomer ben ik ook een blog begonnen, wat ook niet evident is met dyslexie. Maar dat is toch ook gelukt? Ik maak natuurlijk wel regelmatig spellingfouten in mijn blogpost Gelukkig heb ik super lieve lezers & vrienden die mij altijd berichtjes sturen wanneer ik weer eens een foutje heb gemaakt. Dat vind ik super lief, want zelf zie ik ze nooit. En een blog vol fouten komt natuurlijk heel wat minder professioneel over.

Ik probeer gewoon een zo normaal mogelijk leven te leiden met natuurlijk wat extra hulpmiddeltjes. Maar ik weet dat ik niet de enige ben die leerstoornissen heeft, en dat er zeker nog ergere gevallen bestaan dan mij en die mensen hebben het ook heel moeilijk. Maar op het einde is iedereen natuurlijk anders, iedereen heeft wel zijn stoornisje, niemand is perfect.

Dit was het verhaal van Freia over leerstoornissen.

Bedankt voor je verhaal, Freia. Ik herken mijzelf in jouw verhaal. Zoals ik al eens eerder verteld heb, heb ook ik dyslexie. Taal is daardoor altijd een probleem voor mij geweest. Gelukkig weet je nu wat er is en kan je goed geholpen worden. Ik wil je erg veel succes wensen met je studie. Het klinkt als iets heel erg leuks. En als je iets met passie doet, dan lukt het je vast wel.

Wil je meer te weten komen over Freia? Volg haar dan op haar blog FreytzakInstagram, Facebook, of Pinterest

Wat vind je van het verhaal van Freia? Herken jij jezelf of je kind in haar verhaal? Heb je misschien zelf een kind met dyscalculie? Heb je ooit van dyscalculie gehoord?

Lees ook eens: Het verhaal van Saskia over haar strijd met Dyscalculie. Of mijn verhaal over Dyslexie. Je zal zien dat al onze verhalen duidelijke overeenkomsten hebben.

Denk je na aanleiding van Freia haar verhaal, Dit wil ik ook wel. Heb jij een kind dat anders is, of ben je zelf anders. Dan ben ik op zoek naar jouw en je verhaal. Ga naar ik zoek jou en lees daar voor meer informatie. Of stuur een email naar bmellowblog@gmail.com onder vermelding mijn kind is anders.

Melanie mijn naam. BMelloW.nl

Volg jij mij al op: Pinterest, Facebook, Instagram, Twitter  & Google+

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply