20 In mama verhalen/ Mijn kind is anders/ Persoonlijk

Mijn kind is anders. Het verhaal van Gera over ADHD & Asperger.

Mijn kind is anders. Het verhaal van Gera over ADHD & Asperger. BMelloW.nl

Ik deed laats een oproep aan mensen die kinderen hebben die anders zijn, of zelf anders zijn. Het anders zijn kan van alles zijn. Van hoogbegaafd tot een zeldzame ziekte. Met deze rubriek hoop ik op meer begrip en op steun. Een herkenning in het verhaal, het anders zijn. Vandaag lees je het verhaal van Gera.

 

Ik zal mezelf even voorstellen.

Mijn naam is Gera en ik ben de moeder van Johan (14). Johan is gediagnosticeerd met het Syndroom van Asperger met kenmerken van ADHD. Het is een hele mond vol, maar in het kort komt het erop neer dat hij een vorm van autisme heeft en ADHD.

Het verhaal van Gera.

De ontwikkeling van Johan is altijd enigszins wonderlijk verlopen. Laat ik het zo zeggen, ik kon me over sommige dingen heel erg verbazen. Maar ik had geen vergelijkingsmateriaal aangezien Johan heel lang mijn enige kind is geweest en ik verder geen kleine kinderen om me heen had.

Johan begon heel laat met praten. Hij ging hier ook voor naar een speciale peuterspeelzaal. Ook speelde hij graag alleen en heel erg geconcentreerd, dit was ook thuis het geval. Ik vond het niet heel erg raar, hij was natuurlijk niet anders gewend dan alleen te moeten spelen. Pas toen hij naar de basisschool ging werd het ‘probleem’ echt duidelijk. Want Johan wilde wel vriendjes maken, maar hij wist gewoon niet hoe. Verkeersborden daarentegen kende hij op vier jarige leeftijd uit zijn hoofd. Hij was lange tijd verslaafd -ik heb er geen ander woord voor- aan zijn houten treintjes en al snel kreeg hij een enorme interesse in het heelal. Zoiets blijft toch niet onopgemerkt.

Maar ik stond lange tijd alleen met mijn gevoel en vermoedens. Al vanaf zijn geboorte, hij werd te vroeg en te klein geboren (1650 gram met bijna 36 weken zwangerschap), had ik het gevoel dat er iets niet klopte. Ook op school bleef het moeizaam gaan, met name op het sociale vlak. We kwamen bij een hapto therapeut die ons na een poosje doorstuurde naar een psycholoog. Zij kon ook niks voor ons beteken en we werden doorverwezen naar een psychiater.

De diagnose ADHD.

De diagnose ADHD volgde vrij vlot. Ergens was ik blij met dit etiketje, maar toch knaagde er nog iets aan mij. Het klopte nog niet helemaal. Dé vraag werd gesteld: wilden we medicijnen voor hem? Of alleen handvatten om hem beter te kunnen begeleiden? Mijn toenmalige vriend en ik kozen voor het laatste. Ik was zelf eigenlijk niet zo heel gelukkig met onze keuze, maar goed. Uiteindelijk heeft het onze relatie zo onder druk gezet dat we uit elkaar zijn gegaan. Ik denk niet dat buitenstaanders beseffen welk een grote invloed het hebben van een kind met een etiketje op je relatie heeft…

De omgeving.

Iedereen wist het beter dan ik, en Johan ging naar speltherapie. Hij vond het er geweldig leuk, maar dat was niet helemaal het doel van de therapie natuurlijk. Ik kreeg een nieuwe vriend, al kenden we elkaar al heel lang. Toen hij Johan elke dag mee begon te maken zei hij dat het wel leek alsof Johan ADHD had. Ik antwoordde natuurlijk bevestigend. En ik maakte de keus om eindelijk te starten met medicijnen. Johan was toen acht jaar.

De Asperger.

Tja, wat kan ik ervan zeggen…Was ik maar eerder met die medicijnen gestart. Op het moment dat we de ADHD onderdrukte kwam de Asperger nog meer op de voorgrond. Mijn ouders waren lange tijd juist altijd de mensen die zeiden dat het allemaal wel meeviel. Tot mijn vader op een gegeven moment vertelde dat hij een documentaire had gezien over kinderen met Asperger. Hij zag er allemaal kleine Johannetjes lopen. Dus weer terug naar de psychiater. De psychiater vertelde me dat deze combinatie, autisme-ADHD, regelmatig voorkomt. Wat was ik blij dat er een duidelijke diagnose gesteld was zeg! En aan de andere kant was ik net zo verdrietig, hier groei je namelijk niet overheen.

Heeft de diagnose iets verandert?

Johan functioneert op hoog niveau en heeft altijd het reguliere onderwijs kunnen volgen. Buitenstaanders merken volgens mij vaak niet veel aan hem. Daarnaast is hij enorm leerbaar. Als ik zie hoe Johan de laatste jaren, in alle opzichten, is gegroeid, dan ben ik eindeloos trots op hem! Hij zit op het vwo ook tussen gelijkgestemden, wat hem enorm goed gedaan heeft. Natuurlijk hou ik af en toe wel eens rekening met zijn diagnose, maar ik verwacht wel ‘normale’ dingen van hem. Negatief gedrag is hier niet gewenst, ook niet als je een etiketje hebt.

Hoe gaat het nu met Johan?

De ochtend is vaak het moeizaamste moment van de dag, omdat zijn medicijnen dan nog niet werken. Bij Johan is de focus dan ver te zoeken en hij produceert continue geluidjes. Ik kan daar op de vroege ochtend niet goed tegen…Wat ik wel eens moeilijk vind is het besef dat ik Johan niet op de kleintjes durf te laten passen. Soms weet hij namelijk niet hoe je in een bepaalde situatie moet reageren. Hopelijk leert Johan nog veel bij en kan hij op een gegeven moment zelfstandig wonen. Ik twijfel wel eens of dit haalbaar is, de tijd zal het leren.

Lees ook eens: Het verhaal van Shirley. Haar dochter belande als klein baby’tje in het ziekenhuis en moest een zware operatie ondergaan.

Dit was het verhaal van Gera. Bedankt voor je verhaal. Ik herken zo veel in jouw verhaal. Met een zoon met ADHD en een zoon waar ik nog geen diagnose voor hebt. Herken ik heel veel van jouw Johan in mijn eigen kinderen. Wat ik echt wel bewonderenswaardig vind is dat Johan ondanks zijn “beperkingen” toch het reguliere onderwijs kan volgen.

Wil je meer te weten komen over Gera? Volg haar dan op haar blog Huis mama, Facebook, Twitter, Instagram, enz. Ook is Gera zins kort de trotse eigenaar van haar eigen tekst bureau.

Wat vind je van het verhaal van Gera? Herken jij jezelf of je kind in haar verhaal? Heb je misschien zelf een kind met Asperger of ADHD?

Volgende week het verhaal van Saskia die haar persoonlijk verhaal doet over dyscalculie.

Denk je na aanleiding van Gera haar verhaal, Dit wil ik ook wel. Heb jij een kind dat anders is, of ben je zelf anders. Dan ben ik op zoek naar jouw en je verhaal. Ga naar ik zoek jou en lees daar voor meer informatie. Of stuur een email naar bmellowblog@gmail.com onder vermelding mijn kind is anders.

Melanie mijn naam. BMelloW.nl

Volg jij mij al op: Pinterest, Facebook, Instagram, Twitter  & Google+

 

 

You Might Also Like

20 Comments

  • Reply
    Roelina
    16/09/2017 at 09:49

    Ik heb het idd ook wel eens gehoord dat premature babys last met gedrag kunnen krijgen. Onze dochter was dan we niet prematuur maar heeft lange tijd zonder zuurstof gezeten. Als ze het had overleefd was ook gedrag iets om mee rekening te houden. Maar zoal ik lees is Johan een slim kind. Hij komt er vast wel. Al begrijp ik wel dat je je soms zorgen maakt

  • Reply
    Natalie
    26/05/2017 at 05:48

    Wat een mooie ervaring. Zoveel kinderen worden vaak onderschat wanneer ze een gedragsstoornis hebben.. Heel vaak zijn ze net heel intelligent maar komt het er vaak niet uit omdat ze niet juist weten hoe ze er mee om moeten op school denk ik.

    • Reply
      BMelloW
      26/05/2017 at 06:53

      Ik had het niet beter kunnen verwoorden. Bedankt daarvoor.

  • Reply
    Cynthia
    24/05/2017 at 05:24

    Heftig om te lezen, maar toch ook mooi dat jullie er een weg in konden vinden..

  • Reply
    Amanda
    23/05/2017 at 12:10

    Wat knap dat je dit verhaal zo open durft te delen. Ik hoop dat er meer begrip komt, want het is lastig als je kind ‘anders’ is. Maar wat een geweldige prestatie van Johan zeg. Vwo, wat knap! Dat bewijst maar weer dat ook al is iemand ‘anders’ dit absoluut geen limiet hoeft te zijn. Mooi!

    • Reply
      BMelloW
      24/05/2017 at 19:48

      Ik hoop door deze rubriek ook op meer begrip. En inderdaad top dat zij het zo durft te vertellen. Zo zie je maar dat een kind met een beperking niet persé ook “dom” is. Wat vaak wel gedacht wordt.

  • Reply
    Dewi
    23/05/2017 at 08:26

    Pittig! En wat een weg heb je moeten vinden voor de juiste diagnose. Fijn dat hij wel op
    z’n plek zit. Ik snap dat dit voor jou niet altijd even makkelijk is. Sterkte

    • Reply
      BMelloW
      24/05/2017 at 19:43

      Helaas is een juiste diagnose vinden niet altijd zo simpel. Ik ben nu al 3 jaar bezig met mijn jongste zoon. Terwijl mijn oudste na een paar uur al een diagnose kreeg.

  • Reply
    Vlijtig Liesje
    23/05/2017 at 08:25

    Ik heb twee zonen met een autisme spectrum stoornis. Ze kwamen op het speciaal onderwijs terecht en dat werkte heel goed voor ze.

    • Reply
      BMelloW
      24/05/2017 at 19:41

      Hier heb OK ook een kind op speciaal onderwijs. Het heeft bij veel mensen een negatieve naam. Maar mijn kind gaat daar goed. Best pittig lijkt me twee kinderen met een vorm van autisme

  • Reply
    Merel
    23/05/2017 at 08:11

    Lijkt me best een pittige combinatie. Kan me ook wel goed voorstellen dat het een enorme druk op je relatie legt. Zeker als je niet helemaal hetzelfde denkt over bepaalde zaken. Lijkt me tegelijkertijd heel prettig om te zien dat Johan het zo goed doet op school etc.

    • Reply
      BMelloW
      24/05/2017 at 19:40

      ADHD, autisme en dyslexie gaan helaas vaak samen. Knap hè van Johan.

  • Reply
    Martiena
    23/05/2017 at 08:07

    Wat goed dat je dit verhaal met iedereen deelt! Ik ben zelf op gegroeid met 2 fantastische zussen die ook een vorm van autisme hebben en ik vind het reuze knap hoe je dit allemaal doet! Voor een moeder leef en denk je voor beide. Voor jezelf natuurlijk, maar ook stiekem in de beschermende rol voor je kind. Zoals ik het allemaal lees doe je het ontzettend goed!

    • Reply
      BMelloW
      24/05/2017 at 19:38

      Dank je wel voor je lieve woorden.

  • Reply
    Jamey
    23/05/2017 at 07:27

    Het lijkt me best pittig om een kindje te hebben met asperger. Zo knap dat jij er toch heel goed mee om gaat!

  • Reply
    Cassandra
    23/05/2017 at 07:16

    Hier ook een pre-dramatuur kindje dus daar herken ik zeker wel punten in. Ons is verteld dat we zeker op latere leeftijd rekening moeten houden met “gedragsproblemen” hebben ze kou dat niet gezegd? Veel sterkte, lijkt me erg pittig

    • Reply
      Gera
      23/05/2017 at 09:27

      Johan is nu 14 jaar. Volgens mij was het nog niet helemaal duidelijk wat de gevolgen konden zijn. Het kan best gezegd zijn, maar ik heb het in ieder geval niet in me opgenomen. Pittig is het af en toe zeker!

      • Reply
        BMelloW
        24/05/2017 at 19:45

        Komt ook best veel op je af. Niet gek dat sommige woorden verloren gaan.

    • Reply
      BMelloW
      24/05/2017 at 19:37

      Ik wist niet dat daar een verband in was. Tussen prematuur en gedragsproblemen.

    Leave a Reply