Mijn kind is anders. Het verhaal van Saskia over dyscalculie

Ik deed laats een oproep aan mensen die kinderen hebben die anders zijn, of zelf anders zijn. Het anders zijn kan van alles zijn. Van hoogbegaafd tot een zeldzame ziekte. Met deze rubriek hoop ik op meer begrip en op steun. Een herkenning in het verhaal, het anders zijn. Vandaag lees je het verhaal van Saskia.

Mijn kind is anders. Het verhaal van Saskia over dyscalculie BMelloW.NL

 

Ik zal mezelf even voorstellen.

Hallo ik ben Saskia, uit de jaren ’80 en woon samen met mijn man en katten in een klein dorpje in Zuid-Holland. Ik hou erg van lezen, thee drinken, katten/otters/eekhoorntjes en ben verliefd op Londen. Daarnaast blog ik op mijn persoonlijk lifestyle blog iliveformydreams.com al ruim 10 jaar met heel erg veel plezier.

Het verhaal van Saskia.

Ik ben dus Saskia. En ik heb dyscalculie. Dyscalcu-wattes? Hoor ik je al denken. Het woord, waar als je hem typt een rood golfje onder krijgt omdat het niet herkend wordt. Nog steeds is het een vrij onbekend begrip en is er veel onbegrip over wat het precies inhoud. Daarom ook dit artikel: om mensen bewust te maken van deze problematiek.

Ik schreef zelf op mijn blog al 2 artikel erover. Hier en hier te vinden. Daarnaast stond ik in 2010 in de YES met een artikel over dyscalculie: deze kan je hier lezen (wachtwoord kan je aanvragen via mijn contactformulier of social media)

Wat is dyscalculie?

Dyscalculie is een rekenstoornis. Het woord dyscalculie komt uit het Grieks en Latijn en betekent: slecht kunnen rekenen. Dyscalculie komt ongeveer even vaak voor als dyslexie, echter wordt deze aandoening minder erkend terwijl het net zo storend is voor een persoon als iemand met dyslexie.

Eigenlijk mis ik dus gewoon de basis voor het kunnen rekenen. Iets was niet op te lossen is met harder leren of herhaling. Het zit er gewoon niet in of is snel weer vergeten.

Wanneer kreeg ik door dat ik anders was?

Ik had veel meer moeite op de basisschool met de basis. Kinderen uit mijn klas vlogen door een rekenboekje heen, terwijl ik nog naar pagina 1 aan het staren was. Geen flauw idee wat ik moest doen. Ik heb op de basisschool ook bijles gehad, maar dit heeft niet veel bijgedragen. Wel, op de fiets naar school was mijn moeder altijd bezig met rekenen. Zo moest ik bijvoorbeeld de tafels hardop zeggen achterop de fiets. Niet dat ik wist dat het betekende, maar het heeft wel een basis gelegd om een deel van rekenen te kunnen.

Daarnaast was de middelbare school ook geen pretje. Rekenen komt namelijk niet alleen voor in Wiskunde. Maar ook in geschiedenis, economie, biologie en scheikunde, om een paar voorbeelden te noemen. Het lastige vond ik dat ik niet serieus werd genomen op school. Ik leerde gewoon niet volgens de leraar (die meerdere malen gesprekken hebben gehad met mijn ouders). Terwijl ik weken lang heb zitten blokken ervoor. Dit voelde heel vervelend, aangezien er inderdaad klasgenoten waren die niet leerde, deed ik dit namelijk wel. Ik wilde zo graag, maar kwam het er gewoon niet uit. Gelukkig heb ik altijd ouders gehad die me 100% hebben gesteund hierin.

Welke weg is er toen bewandeld?

Voordat ik begon met mijn vervolg opleiding besloten mijn ouders, die sterk het vermoeden hadden dat ik dyscalculie had, mij te laten testen. Dit werd gedaan in Utrecht bij een deskundige. Hij was al 25 jaar bezig om te kijken welke problemen er waren. Ik heb een hele dag hardop moeten rekenen. Hoe ik dingen uitreken, hoe ik op dingen kwam en wat ik dacht. Ik heb mezelf allerlei foefjes aangeleerd zodat ik, met enige omweg wel op het juiste antwoord kom. Dit was vroeger namelijk niet het geval.

Het grootste compliment dat ik kon krijgen was dat hij het knap vond hoe ik op het juiste getal kwam. En dat hij in al zijn ervaring nog nooit iemand op deze manier had laten rekenen. Na een aantal dagen hoofdpijn ervan te hebben gehad was het me meer dan waard. Ik kreeg een verklaring waarop stond dat ik inderdaad dyscalculie had.

Hoe was het om een uitslag te krijgen voor jou en je familie?

Het heeft niet veel impact gehad, aangezien we altijd al wisten dat dit een deel was wat ik niet kon. Wat ik hierboven al zei, mijn ouders hebben me altijd gesteund hierin en nooit gedacht dat ik me aanstelde. Daar heb ik erg veel geluk mee gehad en ben ik ze nog steeds dankbaar voor. Wat wel veranderde was mijn schooltijd, aangezien ik bij mijn vervolg opleiding ook het vak rekenen kreeg. Echter mocht ik door mijn verklaring er langer over doen en sommige dingen uitrekenen met een rekenmachine.

Daarnaast begrijp ik 1 ding nog steeds niet: ik kreeg een groter blad. Een grotere letter geven aan iemand met dyslexie is handig, een groter cijfer aan iemand met dyscalculie niet. Een 8 blijft een 8. Groot of klein. Zo kon je ook zien dat het helemaal nog niet bekend was en wat ze ermee aan moesten.

Lees ook eens: Het verhaal van Gera. Zij verteld het verhaal over haar zoon die zowel de diagnose Asperger en ADHD heeft.

Hoe reageerde je omgeving voor en nadat je de uitslag kreeg?

Niet iedereen weet dat ik dyscalculie heb. Niet dat ik me ervoor schaam maar het is niet iets wat altijd ter sprake komt. Daarnaast, in mijn werk is het prima te doen met de cijfers waarmee ik moet werken. Ik werk als pedagogisch medewerker en moet tellen met uitstapjes of moet een urenlijst invullen bijvoorbeeld. Hier ben ik in de loop der jaren gewoon erg handig in geworden. Daarnaast ben en blijf ik nog steeds de Saskia die ik al was, met of zonder verklaring.

Wat is typisch Sas met dyscalculie?

  • Ik pin liever dan dat ik contant afreken
  • Ik heb liever een ‘normale klok’ dan een digitale
  • Rekeningen over maken doe ik bijna nooit
  • Afstanden in km zeggen me niets. Ik kan daar geen beeld bij halen
  • Taarten bakken is dus soms ook een probleem met hoeveelheden.
  • Ik maak van alles met rekenen even getallen om op te tellen
  • Oneven tellen, om even verder te borduren op hierboven, kan ik dus niet.
  • Delen is ook altijd nog steeds een probleem
  • Ik tel vaak in kwartjes als ik iets moet berekenen (25,50,75,1)
  • Ik tel soms nog op mijn vingers.
  • Soms draai ik cijfers gewoon om. 35 wordt bijvoorbeeld 53.

Ik hoop dat er anno 2017 wat meer begrip komt voor kinderen die zoiets hebben. Mijn school periode heb ik me totaal niet serieus genomen gevoeld door mijn leraren. Was er wat meer begrip en misschien wat meer ondersteuning geweest, zou ik de lessen waar rekenen in voor kwam misschien wel wat prettiger (en vooral leerzamer) hebben ervaren.

Mocht je na dit artikel nog vragen over dyscalculie hebben dan kan je een reactie onder dit artikel achter laten of contact opnemen via mijn email: contact@iliveformydreams.com Ik wil Melanie erg bedanken dat ik mijn verhaal mocht doen in deze rubriek.

Dit was het verhaal van Saskia.

Bedankt voor je verhaal. Ik herken mijzelf in jouw verhaal. Zelf heb ik dan geen dyscalculie maar dyslexie. Ook bij mij werd het niet gezien. Ik was dom en lui volgens leraren. Ik liep een enorme leerachterstand op. Pas na erkenning werden er stappen ondernomen. Te laat ik was al 11 jaar. Ik heb me door school heen moeten worstelen. Het had zo veel leuker en makkelijker voor mij kunnen zijn. Trucjes heb ik me ook eigen gemaakt met bepaalde woorden. En ook ik draai getallen heel vaak om als mensen een getal tegen mij zeggen moet ik heel goed na denken hoe je het schrijft. Ook hier heb ik een truc voor bedacht. Grappig om de overeen komsten tussen dyscalculie en dyslexie te zien.

Wat vind je van het verhaal van Saskia? Herken jij jezelf of je kind in haar verhaal? Heb je misschien zelf een kind met dyscalculie? Heb je ooit van dyscalculie gehoord?

Denk je na aanleiding van Saskia haar verhaal, Dit wil ik ook wel. Heb jij een kind dat anders is, of ben je zelf anders. Dan ben ik op zoek naar jouw en je verhaal. Ga naar ik zoek jou en lees daar voor meer informatie. Of stuur een email naar bmellowblog@gmail.com onder vermelding mijn kind is anders.

Melanie mijn naam. BMelloW.nl

Volg jij mij al op: Pinterest, Facebook, Instagram, Twitter  & Google+

Leuk om te lezen:

30 Responses to “Mijn kind is anders. Het verhaal van Saskia over dyscalculie

  • Nog nooit van gehoord. Lijkt me erg lastig maar pinnen is dan inderdaad een betere oplossing met betalen.
    Nathalie – Volgmama onlangs geplaatst…Koele flamingo traktatie spiesjesMy Profile

  • Goed om onder de aandacht te brengen. Ik kan juiste de volgorde van cijfers niet onthouden en moeilijk analoge klokken lezen

  • Ik kende het eigenlijk niet. Wat naar dat het niet wordt erkend. Lijkt me erg pittig en moeilijk

    • Dat is precies het moeilijke eraan. Het hebben is al lastig, het niet erkend worden en afgedaan worden als ‘luiheid’ is nog erger vind ik zelf. Er lopen veel meer kinderen tegenwoordig met zo’n probleem, terwijl er veel meer aan gedaan kan worden kinderen te ondersteunen.

      • Ik sluit me hier volledig bij aan. Al werdt dyslexie in mijn tijd moelijk herkend nu gaat dat ook de goeie kant op. Zal met dyscalculie dus ook ooit goed komen.

    • Dyscalculie begint nu steeds meer erkend te worden. Uiteindelijk zal het ooit volledig herkend en erkend worden.

  • Wat een mooi stuk! Het lijkt me best lastig om als kind hier mee om te gaan.
    Jamey onlangs geplaatst…Laat de zomer maar komen!My Profile

  • Ik ken het verhaal van Saskia, knap dat je hier weer zo over hebt geschreven Sas!
    Wat jammer dat er zo op gereageerd wordt. Ik hoop dat het tegenwoordig anders is..

    • Lief, dankje Joyce!

      Tegenwoordig wordt er sneller een ‘label’ op kinderen geplakt vind ik, hoewel ik merk dat dyscalculie nog niet bespreekbaar is op scholen en niet wordt ondersteund. Zo jammer, aangezien we al zoveel jaren verder zijn sinds ik de basisschool/middelbare heb afgemaakt. Het zou al zoveel verder kunnen zijn met goede begeleiding naar kinderen toe.

    • Dyscalculie wordt nog steeds moeilijk erkend. Dyslexie wordt nu pas erkend. Zal uiteindelijk ook opgaan voor dyscalculie, duurt alleen een tijd.

  • Nee nooit eerder hiervan gehoord en goed dat je hier aandacht aan besteed. Ik herken het niet maar ik geloof gelijk dat als je dit hebt het heel onzeker maakt, terwijl je niet minder bent en er niet veel aan kan doen.

    • Fijn te horen dat je door dit stukje dan wat beter inzicht hebt gekregen in dyscalculie. Dat was ook de bedoeling, het onder de aandacht brengen. Het maakte me als kind en nu soms ook nog wel eens onzeker, maar ik best nu ik wat ouder ben dat ik er niets aan kan doen en dit altijd een ‘dingetje’ zal blijven. En ach, zo heeft iedereen wat 😉

    • Dank je wel. Doordat het vaak pas laat erkend wordt ben je er vaak van overtuigd dat er wat mis met je is. Wat ook zo is maar niet omdat je dom bent. Wat je vaak gaat denken. Waarom lukt het mij niet en andere wel. Kan een kind heel onzeker maken.

  • Sommige dingen klinken zo herkenbaar, mijn dochter van 9 heeft het waarschijnlijk maar ze gaan dit nog niet testen (misschien pas eind dit jaar). Ik had hier nooit eerder van gehoord en ga mij hier eens wat beter in verdiepen x
    Bianca onlangs geplaatst…DAVIDOFF COOL WATER PACIFIC SUMMER PARADISE SUMMER EDITION 2017My Profile

    • Fijn te lezen dat het herkenbaar is! Mijn moeder liep destijds tegen een spreek avond erover aan en toen viel bij haar het kwartje. Mooi te horen dat je door dit artikel je meer erin gaat verdiepen. Met de juiste hulp is er veel op te lossen qua automatiseren en dergelijke. Succes met het (eventuele) testen!

    • Wat jammer dat het zo lang duurt voordat ze getest wordt. Ik zou me er zeker in verdiepen en het proces in werking zetten. Succes

  • Interessant om te lezen, want ik wist eigenlijk helemaal niet wat het was. Het lijkt mij wel erg als het niet erkend word
    Manon onlangs geplaatst…Make-up Revolution Skin Kiss Highlighter – Peach KissMy Profile

  • Ik was heel slecht in rekenen en wiskunde. Uren heb ik in de vakantie rekensommetjes gemaakt om het maar in mijn hoofd gestampt te krijgen. Dit is mssn niet wat dyscalculie is, maar volgens mij toch ook een vorm van. Nu op dit moment lukt rekenen nog steeds niet en lukt het mij niet om getallen zoals 25-17 op te lossen. Getallen tot aan tien lukken wel, de rest word moeilijk.. Ik vind het jammer dat men niet serieus word genomen en er niet eerder naar de oorzaak werd gezocht.

    • Lastig he? Ik heb zeker ook last van rekensommen die te groot worden. Ik val vaak terug op mijn vingers en daar heb ik er maar 10 van 😉 Die man die me testen zei ook: En nu? Je vingers zijn op he? Omdat hij me zag stoeien.

  • Ik kende dyscalculie wel al. Dus dat is een plus, dat iemand die er in haar eigen leven niets mee te maken heeft het gehad, het in ieder geval kent. Ik vind het heel jammer dat dit niet eerder erkend. Dan was de schooltijd heel veel leuker geweest en had je waarschijnlijk meer kunnen leren als ze er beter mee om waren gegaan. In ieder geval vind ik het heel stoer dat je je verhaal zo doet en ik hoop ook dat het net zo normaal gaat worden als dyslexie nu is.

  • Jeetje wat lijkt me dit verschrikkelijk! Zeker als het niet erkend wordt. Bij ons in België is dit wel geaccepteerd. Mijn beste vriendin heeft Dyscalculie, Dysorthographie en Dyslexie. En mijn verloofde hele zware dyslexie. Zelf lijkt het me echt een hel om hiermee te moeten leven. Knap dat je het zo eigen hebt gemaakt en ermee hebt leren leven.

    • Fijn te horen dat het in België wel geaccepteerd is. Hoewel het lastig blijft, is een stukje erkenning toch wel erg fijn.

  • Jeetje wat lijkt me dit verschrikkelijk! Zeker als het niet erkend wordt. Bij ons in België is dit wel geaccepteerd. Mijn beste vriendin heeft Dyscalculie, Dysorthographie en Dyslexie. En mijn verloofde hele zware dyslexie. Zelf lijkt het me echt een hel om hiermee te moeten leven. Knap dat je het zo eigen hebt gemaakt en ermee hebt leren leven.

  • Ik herken dit verhaal zo erg, ik heb in groep 7 ook allemaal afspraakjes gehad met een psycholoog die deze testjes af nam. In groep 8 kreeg ik mijn Dyscalculie verklaring en heeft mijn middelbare school mij extra rekenles gegeven. Het mbo werd al iets moeilijker voor mij, midden in de opleiding wilde ze dat ik het zonder rekenmachine ging doen. Ik heb gelukkig voor andere vakken voldoendes gehaald zodat ik wiskunde met 1 onvoldoende kon laten vallen. Daarna ben ik heel moeilijk aan een baan gekomen, meer omdat er een crisis was dan dat het met mijn Dyscalculie te maken had. Maar nu ben ik bij dezelfde middelbare school waar ik toen leerling was, nu aan het werk als administratief medewerker. Gelukkig zit er ook niet zo veel rekenwerk in het soort administratie wat ik doe. Maar het lijkt mij wel leuk om een administratieve opleiding te gaan volgen.

    • Heel herkenbaar! Zodra ik wiskunde kon laten vallen op de middelbare heb ik dit meteen gedaan (mijn mentor had er al een kruis doorheen gezet aangezien het geen verrassing was welke van de 2 vakken ik ging kiezen haha). Leuk te lezen dat je nu werkt op je oude middelbare school en fijn te horen dat er gelukkig niet veel rekenwerk bij hoort. Bedankt voor je reactie, fijn om te lezen dat er meerdere mensen zijn met dit probleem 9en een verklaring)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge