Kinderen waarom ze nooit op mijn “wens lijst” stonden.

Moeder zijn. Als kind had ik niet zo nodig de drang om moeder te worden. Zelfs niet toen langzaam aan iedereen om mij mij heen kinderen kreeg. Nadat mijn nichtje van mijn leeftijd een kind kreeg keek mijn moeder me toch wel smekend aan. Wanneer maak jij mij toch oma. Tja wanneer. Ik was er gewoon niet mee bezig. Feesten, beesten en reizen dat deed ik . Werken om naast mijn huis, kleding en feest verslaving te bekostigen. Ik ga toch niet mijn geld uit geven aan een kind.

Kinderen waarom ze nooit op mijn -wens lijst- stonden. BMelloW (1)

Kinderen ik vond ze leuk van anderen maar voor mezelf!!! Nee, ik was er totaal niet mee bezig. Ik was nog jong. Kinderen komen ooit wel, of niet. Misschien kan ik ze wel helemaal niet krijgen. Ook goed, dacht ik toen. Als de drang er dan ooit kom adopteer ik wel een kind. En ondanks ik nu drie kinderen heb denk ik daar nog steeds zo over. Makkelijk praten ik weet het. Maar geen kinderen hebben had ik ook mee kunnen leven. Daar ben ik van overtuigd.

Sommige mensen zijn geboren om ouders te worden. Dat zit er al van jongs af aan in. Ze wensen later papa of mama te worden. Ik kan het mij niet heugen dat ik dat ooit hebt gezegd. Ze kunnen haast niet wachten tot ze kinderen kunnen krijgen.  Was of ben jij er zo 1tje? Of wakkerde het vuurtje pas later?

Als mensen mij vroegen wil jij later kinderen zei ik altijd. Geen idee, Ik zie het wel. Of ik ga voor een carrière of voor kinderen. En eerlijk gezegd wist ik niet of ik wel kinderen wilde. Wilde ik wel kinderen hebben in een steeds egoïstischer wordende wereld. Een wereld die steeds meer bedorven lijkt te worden. Ben ik geen egoïst als ik juist kinderen neem. Tja als tiener waren dat al de dingen wat er in mijn hoofd afspeelde.

Weet je ik begrijp mensen zonder kinderen maar al te goed. De dingen waar ik zo van hou ben ik toch echt kwijt. En waar ik toch echt veel moeite mee hebt gehad als startende moeder is dat ik mijn vrijheid ineens kwijt was.

( lees Amsterdam mijn haat liefde voor de stad. voor meer details)

Dag vrijheid.

Ik hield van mijn vrijheid en dit was dan ook 1 van de dingen waarom ik geen haast had om aan kinderen te beginnen.Om mij heen zag ik wat het voor een invloed had, het hebben van kinderen. Ik hield het wel bij dagjes uit mee nemen van andermans kinderen. Lekker verwennen en dan weer thuis afleveren.

Je moet van mij weten dat mijn drang naar vrijheid altijd groter is geweest dan de drang naar kinderen dan wat dan ook. Vanaf dat ik klein was zei ik al later als ik groot ben (16 wel te verstaan) dan vertrek ik naar Amerika dan ga ik daar wonen en kom ik nooit meer terug naar het stomme Nederland. Nu weet ik wel beter. Ik zou er voor geen goud willen wonen. Maar toen zag ik Safe by the bell, Growing pains, Full House en Beverly Hills 90210 als een ideaal. En zo zag ik Amerika. Het beloofde land. Daar ben je kind voor denk ik dan.

Maar goed mijn drang naar vrijheid is altijd heel groot geweest. Ik denk dat dat er ook aan bij heeft gedragen dat ik om mijn 16de gestopt ben met school en ben gaan werken. Op eigen benen staan. Op mezelf gaan wonen. En dat deed ik dus ook. Vanaf mijn 16de stortte ik me in het uitgaansleven. Soms een periode wat minder maar al met al vanaf mijn 16de.

25 En dan?

Ineens was ik de 25 gepasseerd. Steeds meer nichtjes om mij heen hadden inmiddels al kinderen. Ja zelf die jonger waren dan ik. De grootste gedeelte van mijn vrienden bevond zich net als ik in het uitgaansleven en hadden geen kinderen. In het dagelijks leven had ik er maar weinig mee te maken, het fenomeen dat kinderen heet. Ondanks leuke nieuwe aanwinst in de familie kon ik er niets mee. De gedachten dat ik een kind zou hebben. Nee dat was het laatste in mijn gedachten. Zelf nu ik de 25 gepasseerd ben en op weg ben naar de 30. Nee zelfs nu gaan mijn eierstokken niet rammelen. Tot grote teleurstelling van mijn moeder.

Waarom dan toch kinderen?

Ik raakte onbedoeld zwanger en kwam er pas met 4 maanden achter. Weghalen kon ik niet over mijn hart verkrijgen. Het was al een compleet mens. En dat groeit in mij. Ik zou het gaan doen. Zorgen voor mijn kind. Ik heb een huis en werk. En mijn moeder woonde 5 minuten bij mij vandaan. De vader was in geen wegen of velden meer te vinden nadat ik het hem vertelde. Maar dat ik goed voor een ander verhaal.

Ik denk nu nog steeds wel eens wat als ik toen niet zwanger was geraakt was ik er dan wel ooit voor gegaan? Eerlijk gezegd denk ik van niet. Ergens denk ik dat ik dan nu nog steeds de beest uit hing.

Ergens is mijn oudste zoon mijn redding geweest.

Ik besef het me maar al te goed dat mijn leven heel erg is veranderd zins mijn oudste zoon. Niet alleen was ik mij zo geliefde vrijheid kwijt maar ook kreeg ik ineens te maken met verantwoordelijkheden. Wauw dat was heftig. Ineens had ik een klein hummeltje in mijn handen. Met grote blauwe kijkers. En blond, later krullend haar. Mijn engeltje. Of beter gezegd bengeltje.

Ik heb het echt wel zwaar gehad. Niet alleen omdat ik het allen moest doen. Mijn zoon was ook continu ziek.

Lees: Mijn kind is anders.

Waarom dan toch nog meer kinderen?

Ondanks dat kinderen niet in mijn toekomst beeld zat. Ondanks dat wist ik wel dat ik het niet bij 1 kind zou laten. Ik heb altijd in een  groot gezin willen wonen maar zelf nooit gehad. Voor mijn kinderen wilde ik dat anders doen. Zij zullen nu weten wat het is om in een groter gezin op te groeien. En natuurlijk zullen hun daar niet altijd blij mee zijn. Hopelijk zien ze later als ze groot zijn dat het toch echt wel heel gezellig was.

Hoe kijk ik nu tegen het moeder zijn aan?

Eerlijk gezegd heb ik pas zins mijn dochter haar geboorte dat ik het echt leuk vind. Ik besefte me na haar geboorte dat ik zoveel minder bewust mijn zoons heb beleeft. Misschien beleef je een eerste kind zo en zo minder bewust. Leef je niet veel meer in een roes? Alles nog leren. Misschien is het omdat ik er toen pas echt klaar voor was. Ja ook mijn eierstokken zijn uiteindelijk gaan rammelen. Ik geniet nu zo veel meer van het moederschap. Ondanks dat mijn kinderen me af en toe het heel moeilijk maken. Nu zie ik ze pas echt. Mijn dochter heeft mijn gezin ook hechter gemaakt. De jongens zijn twee haantjes en gunnen elkaar niks. Heel jammer. Maar voor hun kleine zusje hebben ze alles over. Zo mooi om te zien. Ze beschermen haar met hun leven. Vooral mijn oudste zoon.

Moederschap of ouderschap zal in mijn ogen nooit zaligmakend zijn. En ik snap mensen die er bewust voor kiezen om ze niet te hebben als geen ander. Maar ik snap ook de mensen de ze wel hebben.

Soms kijk ik naar mijn kinderen en dan smelt er iets in mij. Een ongekend grote liefde die je alleen maar voor je kind kan hebben.

Wie over dit onderwerp ook een goed stuk schrijft is beineffable.

Herken jij dat gevoel als ouder? Het gevoel van smelten. Dat gevoel doet mij beseffen dat ik dol gelukkig met ze ben. En ze voor geen goud had willen missen.

 

Melanie mijn naam. BMelloW.nl

Volg jij mij al op: Pinterest, Facebook, Instagram, Twitter  & Google+

Leuk om te lezen:

13 Responses to “Kinderen waarom ze nooit op mijn “wens lijst” stonden.

  • ik wist al van jongs af aan dat ik moeder wilde worden en kinderen wilden
    mijn man niet hij had er nooit echt over nagedacht grappig eigenlijk dat verschil tussen ons
    ik kreeg mijn eerste kindje toen ik 22 was mijn man was toen 33
    hij zat alleen nog in een scheiding dat was minder leuk toen niet zo goede timing
    maar ik heb gemerkt dat ik door mijn leeftijd al is het wel al volwassen 22
    toch niet zoveel geduld had ik rende overal zo beetje doorheen ik denk dat het kam door mijn leeftijd
    ik raakten van de tweede in verwachting toen de eerste bijna 1 werd
    er zit precies 1 jaar en 8 maanden tussen
    ik vond het pittig kreeg veel hulp van mijn moeder en mijn man
    maar het was pittig de kraamtijd niet we woonden bij mijn moeder in waren op zoek naar een eigen woining
    mijn moeder deed alles met de oudste naar bed brengen samen ontbijten in bad doen echt alles
    en zo kon ik mij bezig houden met de tweede
    het was een super kraamtijd kraamverzorgster hadden wij niet mijn moeder had 3 weken vrij genomen
    ik lag vooral op bed mijn man kookte en haalden de boodschappen dat doet hij zoizo altijd het koken en de boodschappen
    ik had het idee van twee kleintjes met niet al te groot leeftijd verschil er tussen onderschat te erg geromantiseerd
    in de praktijk viel dat wat tegen was het veel zwaarder. en nu zijn ze 6 en 8 en is het wel leuk ze delen een hele hoop samen maar ook zoveel ruzie juist omdat ze zo dicht op elkaar zitten vaak precies het zelfde willen pff
    nu bij de derde heb ik meer rust meer geduld ik ben nu 30 en merk dat het een groot verschil is in hoe ik het nu beleef en ervaar dan toen ik 22 was zoals bij de eerste .
    ik neem er nu ook meer bewust de tijd voor.
    nu zwanger van de vierde zal ook niet veel leeftijd zitten tussen de derde en vierde
    1 jaar en 5 maanden.
    maar nu kunnen de oudste twee ook wat mee helpen
    en het moedrschap vind ik bijzonder tegelijkertijd pittig maar zo speciaal ook
    van niemand anders op de hele wereld krijg je zoveel liefde als van je kinderen althans zo voel ik het.
    en vrienden komen en gaan maar mijn kinderen houden onvoorwaardelijk van mij en ik van hun en dat maakt het zo speciaal en bijzonder vind ik.
    ik zeg altijd mijn dochtertjes zijn mijn vriendinnetjes.

  • Wat mooi én openhartig Melanie❤️ Best herkenbaar hoor..ik (wij) was er ook nooit mee bezig, carrière, reizen en uitbundig leven dat was het..keken nooit naar kinderen om en had ook nooit de wens dat ik later moeder wilde worden. Tot ik mijn 29/30 toch ineens “last” kreeg van rammelde eierstokken .. en echt op de een op andere dag tegen mijn man zei; ja ik wil ook een kind! Hij begreep er niks van. En natuurlijk moest het ala minuut, hup pil eruit. Ik was binnen 3 mnd zwanger (ook zo lekker naïef met dat doen we wel ff) .. En ik was net 31 toen mijn 1e meisje werd geboren. En nee ik wou geen 2e meer. Uiteindelijk op mijn 35e de tweede. En nu kan ik mij geen leven meer voorstellen m’n meiden;))) soms denk ik weleens..het liefst had ik ze gehad dat ik wat jonger was, rond m’n 31 twee kids, ff een paar jaar jonger, maarja.. mama en papa moesten zo nodig vanalles hebben en doen;))

    • Dank je wel Dewi.De meeste vinden dat maar raar. Wat geen kinderen willen dat bestaat toch niet. Als ik het nu allemaal over kon doen was ik er liever veel eerder mee begonnen. Maar aan de andere kant dan was ik nu ook nog niet mijn wilde haren kwijt geweest. En mogelijk een veel minderde moeder voor ze geweest dan waar elk kind recht op heeft.

  • Nou zeg. Ik kom hier voor het eerst een eigenlijk past jouw blog mooi bij de mijne die ik gisteren plaatste. Ook over dit onderwerp. Dat niet iedereen kinderen wil en dat dat ok is.

    Ik herken wat je zegt over vrijheid. Daarom dat ik pas op late leeftijd besloot om voor kinderen te gaan. Niet dat ik de vrijheid heb ingeleverd. Helemaal niet. Vergeleken met veel moeders in mijn omgeving merk ik juist dat er niet eens zoveel is veranderd. Maar het is toch anders. Ook fantastisch en mooi. Maar wilde eerst nog bewust lang kinderloos zijn.
    Sheila onlangs geplaatst…Geen kinderwens? Daar is niets mis mee!My Profile

    • Grappig inderdaad. Je lijkt soms wel een raar wezen te zijn als je ze niet wilt. Of pas later wilt. Maar ook als je op jonge leeftijd al kinderen hebt wordt er raar naar je gekeken. Wie ben ik om over een ander te oordelen.

  • Mooi beschreven hoor! Ik heb juist heel erg die wens ben pas 21 maar wil het echt ontzettend graag! Grappig dat het zo kan verschillen per persoon! Zo heeft iedereen wel iets speciaals hihi

  • Eigenlijk best fijn dat je per ongeluk zwanger werd… Sommige beslissingen zijn zo groots en ingrijpend dat ze moeilijk te nemen zijn. Zoals kinderen op de wereld zetten. Dan is het ergens zo gek nog niet, als de beslissing je uit handen wordt genomen vind ik.

    Een kinderwens is denk ik ook weinig rationeel. Uit onderzoek blijkt nota bene dat de gelukscurve van mensen met kinderen een dip maakt, en pas bijtrekt als de kinderen het huis uit zijn. Dus ik bedoel maar!
    Vlijtig Liesje onlangs geplaatst…Winkelen als vrijetijds bestedingMy Profile

    • Het is mijn beste “fout’ die ik ooit kon maken.

      Grappig om te lezen dat je minder gelukkig bent met kinderen. Ja soms denk ik als zo veel ouders waar ben ik toch aan begonnen. Maar een minuut later kan ik dat al weer vergeten zijn. Ik probeer nu nog meer van alles te genieten. De oudste gaat bijna naar de middelbare school en dan zal hij steeds minder thuis zijn. Vind dat idee ergens niet leuk.

  • Wat goed dat je hier over schrijft want denk dat er best veel mensen wat aan hebben!
    En dat gevoel van smelten herken ik helemaal 🙂
    Ik ben wel zo’n iemand die altijd kinderen wilde en dus ook al op m’n 22e mama werd 🙂
    MamaIssues onlangs geplaatst…Een Shih Tzu de perfecte gezinshondMy Profile

    • Dank je wel. Als ik op mijn 22 wist wat ik nu weet was ik er toen vast ook aan begonnen. Mijn moeder was heel jong toen ze mij kreeg en ik vond dat er fijn.

Trackbacks & Pings

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge