Pesten, hoe ga je er als ouder mee om?

Pesten, hoe ga je er als ouder er mee om? Ik vind dit vrij moeilijk namelijk. Je ziet de verdriet van je kind en het liefst draai je de nek van de etters om. Maar dit is niet de manier. Wat dan wel?

Pesten, hoe ga je er als ouder mee om-BMelloW

Het lijkt wel of overal gepest wordt tegenwoordig. Het is normaal. Iedereen lijkt er vandaag de dag wel eens mee te maken te hebben. Pesten met al het verschrikkelijks als gevolg. Mensen die geen andere uitweg meer zien door al het pesten. En zelfmoord als de enigste uitweg zien. Zo stelselmatig getreiterd worden dat je geen andere uitweg meer ziet. Verschrikkelijk.

Met pesten heb ik in mijn leven veel te maken gehad. Het pesten bij mij ging  van racistische opmerkingen over  in stelselmatig pesten Er werd kauwgom in mijn haar gestopt, mijn haar geknipt. Mijn kleding kapot gemaakt. Maar ook geslagen en geschopt. Opgewacht en al.

Mijn arm in het gips werd er gewoon tegen aan geschopt. Ik weet dus als geen ander wat het met je doet.

Geschiedenis herhaald zich.

Beide zoons hebben er wel eens mee te maken gehad. Bij mijn oudste het ergst. Zo werd ook hij een paar jaar geleden stelselmatig gepest. Mijn zoon had ik geleerd dat je nooit iemand pijn mag doen. Tijdens de pesterijen deed hij dan ook niks terug. Met blauwe ogen en vol schrammen kwam hij regelmatig thuis. Totdat iemand besloot om hem te slaan met takken. De striemen en het bloed zat over zijn hele rug. Een slavendrijver zou er trots op zijn geweest. 

Een tijdje was het rustig.

Maar laatst was het weer raak.

Hij kwam in dikke tranen thuis. Zijn “vrienden” hadden zijn schoenen in een winkel zien staan.  En dit zijn skeere schoenen. Voor wie niet weet wat dat betekent:

Skeer : armoedig,  geen geld,  goedkoop.

Mijn zoon zijn schoenen waren maar €40,- en dus was hij de lach van de klas. Uitgelachen en bespot.  Door zijn zogenaamde vrienden als aanstichters.

Mijn zoon droeg niet de juiste schoenen. Reden tot mikpunt. Te triest voor woorden.

De kinderen vinden dat je de nieuwste Nike air max moet hebben. Het nieuwste model die mijn zoon niet eens mooi vind. Terwijl mijn zoon schoenen heeft duurder dan die van hun. Maar ook heeft hij goedkope schoenen. Speciaal voor buitenspelen. Schoenen die vies mogen worden.

En net als je denkt de storm is weer gaan liggen…

Mijn zoon werd mee gevraagd door de zelfde “vrienden”. Ze gingen naar het stadshart,en vroegen mijn zoon mee. De plek waar al het jeugd rond hangt. Blij dat hij was, zo sceptisch was ik. Maar ik ga zijn geluksmoment niet in de weg staan. En als het pesten weer vergeten is, waarom zou ik er dan nog mee zitten, toch!!!

Mijn zoon pakte zijn fiets en weg was hij. Een half uur later stond hij over zijn toeren weer voor de deur. De zelfde “vrienden,” die hem al eerder hadden gepest vanwege zijn schoenen. Zijn er van door gegaan op het moment dat hij zijn fiets vast zetten. En weg gebleven. Telefoon werd niet meer opgenomen. Boos en totaal over zijn toeren was hij. Zo zielig. En zo machteloos voel je je als moeder.

Pesten, hoe ga je er als ouder mee om?

Hoe ga je er mee om? Ik vind dit echt moeilijk. In hoe verre is iets pesten en wanneer is het een misverstand.  Of is mijn kind wel zo onschuldig als dat ik denk. Hoe weet je als moeder wat de waarheid is. Ik weet dat mijn kind ook niet de makkelijkste is.

Wat het voor mij nog lastiger maakt is dat ik als geen ander weet hoe het voelt en wat het met je doet. Dan kan ik daar ook mijn voordeel mee doen. Maar voor mij is het in zo een geval best lastig om mijn cool te bewaren.  Om niet meteen die etters hun nek om te draaien. Mijn eigen frustraties niet bot te vieren op een paar kinderen.

Mijn verdriet en boosheid moet ik als moeder onder controle zien te houden. En dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

Hoe ben ik in deze situaties gaan handelen?

In de situatie dat mijn zoon elke keer tot bloedens aan toe thuis kwam ben ik uiteindelijk met de moeder en juf om de tafel gaan zitten. Ingrijpen doe ik niet meteen. Als geen ander weet ik dat ingrijpen als ouder het pesten vaak verergerd. Maar in dit geval ging het van kwaad tot erger. Ook had ik de ouders en kind al meerder keren aangesproken. Maar er werd een beetje lacherig om gedaan. Met opmerkingen van: dat doet mijn kind niet hoor. Tot ja het zijn nu eenmaal jongens.

De school er bij betrekken was mijn laatste optie. Ook nu bleef het kind ontkennen. En de moeder geloofde haar zoon. Mijn zoon had het allemaal verzonnen, volgens haar. “Als haar zoon zegt dat hij het niet heeft gedaan dan is dat ook zo”. Dit waren de woorden van de moeder. Maar is dat zo. Zegt een kind altijd de waarheid? Mijn kind liegt soms. En is soms ook gewoon stout. Ik zal dat dan ook nooit zo snel zeggen over mijn kind. De striemen vol bloed en diepe sneeën zijn dus kennelijk ook verzonnen.

Deze situatie kon zo ver komen omdat mijn zoon niks terug deed. ik raad je dan ook aan om nooit te zeggen dat je kind niets terug mag doen. Dan ben je een makkelijk doelwit.

Het gesprek in de klas met de ouders en school verliep niet goed. Ik werd bozer en bozer. Waarop ik in bijzijn van de leerkrachten en de ouders zei: ‘Als jouw kind nog een keer met een poot aan mijn kind zit, geef ik bij deze mijn kind toestemming om jouw kind een flik pak slaag te geven.’ Oei dat had ik natuurlijk nooit mogen zeggen. Lekker belangrijk. Het gaat om mijn kind. En dit moest stoppen.

Hoe is deze situatie afgelopen?

Twee dagen later gaf het jongetje aan de juffrouw toe dat hij het wel degelijk had gedaan. Dat hij mijn zoon had geslagen met takken. De ouders hebben nooit meer een woord tegen mij durven zeggen. Ze durven mij niet eens meer aan te kijken. Maar een sorry heb ik nooit gekregen en mijn zoon ook niet. De jongen in kwestie heeft mijn zoon nog 1 keer geslagen met een tak. Maar mijn zoon had toestemming om zich te verweren. Dit heeft hij dus maar niet meer geprobeerd. Dat liet hij voortaan wel over aan anderen. In opdracht van. Ook dit werd door mijn zoon de kop ingedrukt.

Inmiddels had ik mijn zoon op karate gedaan. Deze sport gaf hem veel zelfvertrouwen. Sommige hebben mijn zoon een wedstrijd zien vechten en besloten hem voortaan maar met rust te laten. Mooi zo probleem opgelost. 

Zo bleef het twee jaar rustig.

Met het hele gedoe van de schoenen wist ik eigenlijk niet zo goed hoe ik er mee om moest gaan. Ik maakte het bespreekbaar met mijn zoon. Als mijn zoon altijd de nieuwste schoenen wilt hebben. Net als die zogenaamde vrienden, dan moet ik meer werken. Meer werken betekend dat ik veel minder thuis ben. En dat vond mijn zoon geen optie. Die zogenaamde vrienden waren immers altijd alleen. Nooit is er een ouder voor hun. Die zijn niet voor 6 uur thuis. Tja een luxe leventje heeft ook een keerzijde. Gelukkig ziet mijn zoon dat in. Ik besloot dan ook niet meteen in te grijpen. Wel had ik samen met mijn zoon een paar slimme opmerkingen verzonnen die hij kon zeggen als ze door gingen met pesten vanwege zijn schoenen.

Mijn ervaring met pesten is als je ze een te gevatte of het terug kaatst met een grappige opmerking ze snel afdruipen. Dan zijn de pesterijen namelijk niet geslaagd. Pesten is pas geslaagd als ze je er mee hebben.

En actie…

Nadat die ‘vrienden’ mijn zoon achter hadden gelaten in het stadshart vond zowel ik als mijn zoon het welletjes. Ook nu ging ik weer met hem zitten om het te bespreken. Wat wilt hij dat er gebeurt. Wat kan er gebeuren en wat kan ik doen. En wat de mogelijke gevolgen daar dan weer van zijn. Ik besprak het allemaal.

Ik besloot een van die jongens zijn moeder een berichtje te sturen. Onder het mom van weet jij of de jongens ruzie hebben gehad. Is er iets wat mijn zoon heeft gedaan waardoor hij zo reageerde. (Iets wat goed mogelijk is) En daarna vertelde ik in het kort wat er allemaal was gebeurt.

Uiteindelijk moest de jongen in kwestie zijn excuses maken. En had hij een tijdje straf. 

Ook dit jongetje ontkend hem te hebben gepest vanwegen zijn schoenen. Het bewijs staat zelfs in een groeps app.  Maar lekker belangrijk als ouders hun kop in het zand willen steken. De straf kreeg hij voor het in de steek laten van mijn zoon. Was als grapje bedoeld. Tja. 

Voor hoe lang dit goed gaat. Ik heb geen idee. Wel zie ik dat mijn zoon geen zin meer in school heeft. Hij is toe aan de volgende stap in zijn leven. De middelbare school.  Helaas is zijn schoolkeuze ook erg in de smaak gevallen bij de jongens in zijn klas. Ineens heeft vrijwel iedereen zich daar aangemeld. Is hij nog niet van ze verlost.

Pesten, hoe ga je er als ouder mee om?

Tja hoe kan je er mee om gaan? Soms vraag ik me af of er een juiste manier is om er mee om te gaan.Ik denk dat het belangrijkste is dat je in gesprek blijft met je kind. Kijken of je samen een plan van aanpak kan bedenken. Blijf kalm. Ga niet uit je dak. Eis van de school dat ze er wat mee doen. 

Heb jij wel eens met pesten te maken gehad of je kind? Hoe ging jij daar mee om? Heb jij misschien nog tips voor mij en andere ouders die worstelen met het zelfde dilemma.

mijn naam Melanie xxx BMelloW

Leuk om te lezen:

18 Responses to “Pesten, hoe ga je er als ouder mee om?

  • Rinus Rodenburg
    3 maanden ago

    Pesten is géén conflict dat je met praten kunt oplossen. De hersenen van het kind zijn daar nog niet aan toe. De oorzaak ligt in de ontwikkeling van ons brein, zo zien we dat de dader 8-14 jaar oud is, vele vriendjes/vriendinnetjes heeft, altijd liegt, bedriegt, manipuleert, anderen voor haar/zijn karretje spant en altijd een ander de schuld geeft om zichzelf schoon te praten. De gepeste is meestal een slim kind dat in de psychologische ontwikkeling vóór loopt op de pester. Pesten kan alleen gestopt worden door gezag en dat verklaart waarom de school dit niet aankan. In mijn ervaring als professional, ik stop iedere week een ernstige pesterij met een simpel briefje, is dat de hulp van de school de zaak erger maakt. Pesten kun je stoppen in één dag maar op school moet er wekenlang gepraat worden, en dan nog niet eens met de dader. Dat is ook de reden dat scholen, ten einde raad, methodes aanschaffen zonder te weten dat die het gepeste kind nóg verder kunnen beschadigen. Met name weerbaarheids- en SoVa-trainingen zijn de grote boosdoeners. Zij zorgen zelfs voor 50% van de meldingen van ernstige pesterijen! De overtuiging dat het gepeste kind een verwijt kan worden gemaakt is zeer hardnekkig maar eigenlijk volkomen belachelijk. Want pesten wordt niet uitgelokt. Daarbij, het maakt een pester niets uit hoe iemand zich gedraagt of er uit ziet want pesten gaar helemaal niet om het slachtoffer… Het gaat om de eer en de glorie van de pester!!!

    Pesten gebeurt stiekem want het kind weet echt wel dat pesten niet goed is, maar door de hersenen is het niet in staat dit te voorkomen of te stoppen. Dit kan de school ook niet maar pappa en mamma wel. Dat is de reden dat mijn aanpak voor 100% werkt.

  • Brok in mijn keel krijg ik hiervan. Geslagen met takken? Gepest om ‘goedkope’ schoenen van €40? Waar gaat t heen? Hoe worden die kinderen opgevoed? Wat deed de school hieraan?

    • Helemaal niks deed de school. Praten maar ja daarmee hield het niet op. Daarom mocht mijn zoon los gaan. Dat hielp. Het pesten vanwegen zijn schoenen is voor nu weer rustig. We zullenbhet zien voor hoelang.

  • Wat een verhaal Melanie. Mijn moederhart huilt.Lijkt mij zo verschrikkelijk voor je jongen. Maar ook dar hij het niet naar zijn zin heeft op school. Voor jou lijkt het mij vreselijk. Je wilt die jongens dan toch gewoon wat aandoen. Je wilt dit niet voor je kids. Ik hoop dat het op de middelbare beter gaat., ondanks dat de jongens bij hem op school zitten. Hopelijk maakt hij snel leuke andere vrienden. Op school hier hoor ik het ook regelmatig. Ik zeg altijd dat ik dat niet wil hebben. Niet iemand buitensluiten. Mijn meiden hebben gelukkig allebei hun bekkie bij. Noa k

    • Ja het doet mij ook verdriet als het weer eens gebeurd. De jongen die hem tot bloedens toe sloeg komt waarschijnlijk bij hem in de klas. Al heeft hij en 2 anderen aangegeven niet bij hem in de klas te willen. Dus hopen op twee klassen, zodat ze niet bij elkaar komen.

      • Rinus Rodenburg
        3 maanden ago

        Pesten is een onrechtmatige daad, De schade die daar uit voort komt moet door de aansprakelijke worden vergoed. Dat staat hier http://www.wetboek-online.nl/wet/BW6/162.html. Het gaat om Artikel 6;162 BW. Iemand tot bloedens toe slaan is strafbaar maar als het om kinderen gaat dan is het blijkbaar toegestaan! Gelukkig hebben we de civiele rechtspraak en kun je schadevergoeding eisen voor het letsel. Hiermee raak je de ouders van de pester in hun portemonnee, en dan gebeurt er iets bijzonders! Hun oren gaan weer werken, ze pakken hun kind aan en de pesterij wordt onmiddellijk en blijvend gestopt. Kijk, dát is pas opkomen voor een kind.

  • Hmmm het eerste bericht verdween, nu zijn het er toch twee geworden 🙂
    Maud, Leuk Met Kids blog onlangs geplaatst…Kids tips voor de Koningsdag vrijmarkt: leuke dingen om te doen of verkopenMy Profile

  • Jeetje wat heftig.. het lijkt me heel lastig om hiermee om te gaan. Maar hoe moeilijk kan het zijn om als ouder met je kind het gesprek aan te gaan als hij een ander kind pest? Kinderen hebben helemaal niet door hoeveel pijn ze andere kinderen doen, als je op zo’n incident wordt gewezen is dat juist een kans om met je kind te praten, toch? Misschien is het makkelijk praten als je oudste een kleuter is, toen hij laatst een meisje pestte bleek hij verliefd op haar, maar ik heb me echt voorgenomen altijd het gesprek aan te gaan. Sterkte met de situatie!
    Maud, Leuk Met Kids blog onlangs geplaatst…Kids tips voor de Koningsdag vrijmarkt: leuke dingen om te doen of verkopenMy Profile

  • Ik stap altijd direct op de leerkracht of de ouder af wanneer iets echt te ver gaat. En zodra er geweld in het spel is vind ik het te ver gaan. Ook waarschuw ik mijn kind om niet met pestkoppen te spelen. Hij heeft wel toestemming van mij om direct terug te slaan e.d. maar hij doet dit helaas niet.
    Dat verhaal van die schoenen herken ik wel. Ik had als tiener een Australian trainingspak maar dat kon niet volgens de stoere kinderen want ik was natuurlijk gewoon een pauper.
    Gelukkig geeft mijn zoon nog 3 x niks om kleding. Maar hij is pas 8 dus laat ik nog niet te vroeg juichen!
    Heel veel sterkte voor jou en je zoon! Hopelijk laten ze hem gewoon met rust vanaf nu. Misschien kan hij echte nieuwe vrienden maken op zijn nieuwe school.
    Priscilla onlangs geplaatst…New In: Tiptoi Starter Set de Engelse DetectiveMy Profile

    • Hier helpt het maar weinig om met de school te praten. Helaas. En veel ouders vinden hun kinderen te goed en geweldig. Dus doen hun kinderen dat niet. Ik liep ook in autralians. Al zat ik toen niet meer op school. Ik ging alle feesten af. Die pakken kosten me mijn hele salaris. Dure krengen waren het.

  • Jeetje wat heftig zeg en wat naar! Het lijkt mij zo moeilijk om hier mee om te gaan!
    Pesten kan en mag niet en moet echt hard aangepakt worden zowel thuis als op school. Helaas zien leraren het vaak niet en daarom is het belangrijk als ouder er ook goed op te letten…
    Kinderen zijn zo hard 🙁
    MamaIssues onlangs geplaatst…Mijn basisschool tijdMy Profile

    • Deze school zegt er wat aan te doen. Maar in de praktijk gebeurd er weinig. Daarom heb ik ook gezegd tegen mijn zoon. Pak het maar aan. Als ze je niet met rust laten. Begin nooit. En probeer het met woorden op te lossen. Maar niemand heeft het recht om aan jou te zitten. Geef je grensen aan overschrijden de kinderen dat. Dan voelen ze het maar. Ik kom wel op school om jou dan te verdedigen. Jammer dat het zo moet.

  • Ja, mijn oudste zoon werd gepest. Zelf had hij helemaal niet het idee dat er wat aan te doen was. Hij vertelde het eerst niet eens thuis om die reden. Uiteindelijk heb ik het op school aangekaart, maar eigenlijk hielp dat inderdaad niet. Gelukkig vond mijn zoon de pesters rare mafkezen, en had hij er weinig last van.
    Vlijtig Liesje onlangs geplaatst…Hoe bezoek en lees jij blogs?My Profile

    • Mijn zoon vertelde het eerst ook niet. Maar blauwe plekken en verwondingen hou je niet lang geheim. Ook zag ik verandering in zijn gedrag. Ik moest het er uit trekken. Als je kind er weinig last van heeft dan is er weinig aan de hand. Hier zoeken ze je zodat je er niet omheen kan.

  • Jeetje wat een heftig verhaal! Heel knap dat je dit gewoon zo wil delen! Het is zo iets waardeloos dat pesten! Het lijkt wel een hype opt moment! Ik heb er gelukkig nooit mee te maken gehad! En eigenlijk vind ik het bizar dat ik nu al over mijn bijna 3 jarige dochter denk: gelukkig is ze bijdehand en heeft ze haar bekkie bij.. dan zal ze waarschijnlijk niet gepest gaan worden omdat ze voor zichzelf durft op te komen! Dat zou je als moeder eigenlijk niet hoeven denken.. Hoop voor je zoon en voor jou dat zijn “vrienden” hem lekker met rust laten straks op de middelbare!
    Nicole onlangs geplaatst…#allemannenhandinhand | Homo’sMy Profile

    • Mijn zoon is ook bijdehand en weet ook van zich af te bijten. Toch is hij met regelmaat de pineut. Kinderen zijn gemeen en er moet lijkt wel altijd iemand het mikpunt zijn. Helaas gaat de grootste etter mee. En waarschijnlijk zelfs bij hem in de klas komen. Ik ben dan ook benieuwd hoe dit gaat aflopen.

      • Rinus Rodenburg
        3 maanden ago

        Gepeste kinderen vertrouwen op de bescherming en aansturing door volwassenen. Dat is de reden dat ze het pesten niet melden. Dat ze niets terugdoen is omdat ze daar voor kiezen en niet omdat ze weerloos zijn. Kinderen tot ongeveer 10 jaar oud zijn graag bij grote mensen want daar voelen ze zich veilig. Ze zijn bang om alleen te zijn en bang voor het donker en grote honden. Ze zijn dol op de juf en protesteren als ze hun kamer moeten opruimen maar doen dat uiteindelijk wel. Later zullen ze heel ‘cool’ blijven en zeggen dat de kamer opruimen ook aan het eind van de week kan. Als dat gebeurd weet je dat je kind op weg is om zelfstandig te worden maar het kan dan ook een pestkop worden als je ze die ruimte niet geeft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge