6 In Persoonlijk

Racisme en discriminatie. Mijn verhaal.

Racisme en discriminatie. Mijn verhaal. BMelloW.nl.

Vandaag is de dag tegen racisme en discriminatie. Een dag van bewustwording. Vandaag de dag heeft vrijwel iedereen er wel eens mee te maken. Ik als vrouw van gemengd bloed heb er in mijn leven vaak mee te maken. Maar wat is eigenlijk racisme en discriminatie. En hoe ga ik er mee om? Racisme en discriminatie. Mijn verhaal.

Op een dag als vandaag is het goed om stil te staan bij racisme en discriminatie. We leven in een wereld die steeds minder tolerant wordt. Begrijpelijk maar niet een juiste gang van zaken. Een beetje begrip naar elkaar kan geen kwaad.

Wat betekent racisme en discriminatie eigenlijk?

Racisme en discriminatie. Deze termen betekenen bijna het zelfde. Racisme is een vorm van discriminatie. Beide maken onderscheid. Maar bij Racisme maken we onderscheid op grond van ras.

Racisme: een ras beter en superieur vinden boven een ander ras.

Discriminatie: het maken van onderscheid.

Vaak worden de termen verkeert gebruikt. Maar nu weet je wat het betekend en wanneer je welke term moet gebruiken.

Racisme en discriminatie.

Steeds meer mensen sluiten zich aan bij extreem rechte politieke partijen. De vrijheid van meningsuiting wordt gebruikt om haat te zaaien. Vluchtelingen worden als zondebok weg gezet. Allemaal om de politici hun verhaal kracht te geven. Bevolkingsgroepen worden lijnrecht tegen over elkaar gezet.

De digitale wereld helpt om haat en onecht heden snel te verspreiden.  Mensen nemen kwakkelloos over wat er op het internet te vinden is. Dat zal immers wel waar zijn. Zelf nadenken is er allang niet meer bij.

We leven in een wereld vol onbegrip. Racisme en discriminatie is heel normaal. Althans dat zal je haast denken met alles wat er in de wereld gebeurt.

Mijn verhaal.

Ik denk in deze tijd waarin we nu leven er maar weinig mensen niet met racisme of discriminatie te maken heeft gehad. Ik in elk geval wel. Vanaf dat ik een jaar of zes was werd ik en de kinderen om mij heen duidelijk dat ik anders was. Ik had lang zwart haar. En een donkere huidskleur. In een wijk waar vrijwel iedereen blond en blauwe ogen had viel ik dus wel op.

Opmerkingen als vieze Turk was eerder regel dan uitzondering. De eerste jaren kon ik me daar best druk om maken. Ik snapte niet waarom ik vies en Turk genoemd werd. Ik was toch niet vies, ook ik ging dagelijks douchen. En dan ook nog voor Turk uit maken. Ik was niet eens een Turk. De Turken die ik ken zijn niet eens vies. Later toen ik ouder werd, wist ik de opmerking wel de kop in te drukken. Maar het maakte mij wel onzeker als kind.

Later….

Later toen ik verhuisde naar Amsterdam, kreeg ik weer met andere vormen van racisme en discriminatie te maken.

Vooral buschauffeurs waren er in mijn tiener jaren goed in. De deuren niet openmaken als ik aan kwam lopen. Zogenaamd kon dat dan niet meer. Maar zodra er een blanke aan kwam lopen dan gingen de deuren op wonderbaarlijke wijze weer open. Mij door de bus naar achteren laten lopen en dan door de spiekers omroepen dat ik zwart rij en dus terug moest komen. Mijn reeds al laten ziende kaartje nogmaals laten zien.  Mij duidelijk maken dat meneer de buschauffeur de baas is. Dit gebeurde regelmatig bij niet blanken maar nooit bij blanken.

Zie ik dingen die er niet zijn? Misschien!!!

Ook heb ik wel eens mensen in mijn omgeving opmerkingen horen maken over buitenlanders. Die hadden het dan over de slechte buitenlanders. En alle klote opmerkingen die daar bij horen. Als ik ze dan vroeg wat ben ik dan in jullie ogen dan was het vaak de opmerking. Ja maar jij bent een goeie buitenlander.

Wat maakt mij een goeie buitenlander en de rest niet?

Maar ook anders om heb ik dingen gezien en meegemaakt. Weer een busrit. (Ik moest tijdens mijn middelbare school tijd elke dag een uur met de bus en tram.) Dan maak je een hoop mee.

Zo ook deze keer maakte ik weer wat mee. Met twee Nederlandse vriendinnen zat ik in de bus. Een groepje Surinaamse jongeren liepen de bus in. En bij het zien van mijn vriendinnen vonden ze het nodig om hun in elkaar te slaan. Een overvolle bus in de spits. Maar niemand deed wat. De groep vond het nodig om op hun in te slaan omdat ze blank waren. Dat waren hun eigen woorden.

Haat gaat twee kanten op. Racisme en discriminatie vloeit daar uit voort. Een groep pakt een andere groep omdat ze elkaar niet willen begrijpen. Want dat is het toch? Of zie ik dit verkeert.

Een moment is mij het meeste bij gebleven.

Mijn oudste zoon was inmiddels geboren. Met blonde krullen en blauwe ogen snapte veel niet dat hij mijn kind is. Meestal werd mij gevraagd of ik zijn au pair bent.

Maar dit is niet het moment wat mij zo bij bleef. Ook nu zat ik een keer op de bus te wachten. Een Surinaamse oma. In kledij en al kwam naast mij zitten. Prachtig om te zien vind ik persoonlijk. Mijn zoon praatte tegen alles aan. Hij was 2 en had praten verheven naar een sport op zich. Zijn kwek stond nooit stil.

Bij het zien van deze prachtige vrouw in haar kleurrijke kleding begint hij tegen haar te praten. Zegt de vrouw  uit het niets tegen mij. “Wat raar dat een kind als dat van jou tegen iemand zoals ik praat”. Ik was verbaast. Hoorde ik dat net goed. Ik vraag haar wat ze hier mee bedoeld. Zij was dus verbaast dat een blank kind tegen een donkere vrouw praat. Dat hij niet bang voor haar is. Ik vond dat zo iets raars. Ik heb daar nooit bij stil gestaan. Bang zijn voor een donker persoon. Waarom? Ik snap dat niet.

Wat ben ik blij dat mijn kinderen niet naar iemand zijn huidskleur kijkt. Dan ze verder kijken en de persoon zelf zien. Nu snap ik dat dit niet altijd zo vanzelfsprekend is.

Racisme en discriminatie. Mijn verhaal. quote BMelloW.nl.

Racisme en Discriminatie, Mijn conclusie.

Kinderen die hier komen spelen en die van Nederlandse afkomst zijn vinden veel van wat wij eten maar raar. De Hollandse pot en niks mee. Ik moet daar persoonlijk niet vaak aan denken. Het mooie aan alle verschillende culturen in ons land vind ik toch wel de verscheidenheid aan eten. Wat een verrijking is dit. Ik moet er toch echt niet aan denken om alleen de Hollandse pot te eten. Liefde gaat door de maag. Nou mijn liefde voor de Indonesiche, Surinaamse, Turkse en Italiaanse keuken gaat zeker door de maag.

Als de meeste naar een avond doorzakken in de kroeg honger hebben gaat een groot gedeelte van de mensen naar de shoarma tent op de hoek. Met al het commentaar op de Marokkaanse gemeenschap en de moslims. Dat deze groepen maar moeten vertrekken uit dit land. Daarmee verdwijnt dan ook het o zo graag gegeten shoarma.

Weg met buitenlanders!!!

Een hele rare vergelijking misschien. Maar ik wil het zo simpel mogelijk uitleggen. De grote groep Racisten snappen maar niet wat ze zelf maar wat graag roepen. Weg met buitenlanders!!!  Meer werk voor ons.

Is het niet dat in de jaren 50 de Indonesiërs, Surinamers, Italianen en Spanjaarden naar Nederland werden gehaald. Werden deze groep mensen niet naar Nederland gehaald om te werken. Werk die veel Nederlanders niet eens wilde doen.

Buitenlanders pakken de bannen af. Maar zit jij dan te wachten op die baan? Wees eens eerlijk?

Alle buitenlanders zijn criminelen. Is dat zo? Ja er zit een groep in de gevangenissen. Maar zijn dit wel buitenlanders? Zijn het niet kinderen van vooral hier geboren ouders? Maakt ze dit niet net zo Nederlands als jou en mij? Ik weet dat hier de meningen over verdeeld zijn.

Dan kom ik weer terug op de vraag wanneer ben je een Buitenlander en wanneer niet?

Ik kan nog uren doorgaan over racisme en discriminatie gerelateerde ervaringen. Maar ik wil het nu toch tot een einde brengen.

Voor nu heb ik vooral geschreven over racisme.  Ik heb nog genoeg voer over om over te schrijven.  Maar dat is voor een volgende keer.

We delen deze planeet met zijn allen. Is het niet eens tijd om daar na te handelen? Begrip te tonen voor elkaar en elkaars anders zijn accepteren. Het mooie in ander culturen zien. Het anders zijn als een verrijking zien van deze planeet. Die we toch echt met zijn allen moeten delen. Wat zou dat toch een mooi ideaal zijn.
Heb jij wel eens te maken gehad met racisme of discriminatie. En hoe ga je er dan mee om?

Melanie mijn naam. BMelloW.nl

Volg jij mij al op: Pinterest, Facebook, Instagram, Twitter  & Google+

You Might Also Like

6 Comments

  • Reply
    Sheila
    21/03/2017 at 19:51

    Ik zit je blog toch echt met verbazing te lezen. Dat je vanuit jezelf die discriminerende ervaringen hebt gehad. In mijn bijna 40 jarige leven, heb ik maar één keer er mee te maken gehad. Ik was een tiener en niet op mijn mondje gevallen. Dus toen iemand een keer tegen mij riep: Ga terug naar je eigen land, riep ik makkelijk terug: “Sukkel, je bent in mijn land. Ga jij eens lekker terug naar je idiote geboortedorp. Wie heeft jou daar uit gelaten?” Het deed me verder niets. Ik was 14 ofzo en wist wel beter. Maar voor de rest, nog nooit meegemaakt. Ik vind het ook onacceptabel. En heel veel dingen begrijp ik ook niet.

    Net zoals wat jij zegt met die Surinaamse vrouw. Als mensen ook zélf het onderscheid blijven maken, komt er al helemaal geen verandering. Dat heb ik ook eens meegemaakt. Was ik aan het praten met Amerikaanse soldaten. Ik was 16 ofzo en met mijn ouders op vakantie die op het strand lagen. Vroeg de jongen of ik wel met hem mocht praten. “Hoezo?” Omdat hij neger was. Euh… ok? Serieus?? Als je ook zo naar jezelf gaat kijken, houd je het dus ook in stand. Net zoals men eigenlijk praat dat er te weinig zwarte acteurs vertegenwoordigd zijn tijdens de Oscar. Kunnen we het niet gewoon over mensen hebben? We gaan toch ook niet tellen hoeveel mensen met groene ogen genomineerd zijn ten opzichte van mensen met grijze ogen? Ik bedoel maar.

    Verder heb ik ook nooit gemerkt dat mensen voor mij geen deuren open deden, omdat ik niet blank ben. Maar dat ligt er misschien ook aan, omdat ik zelf geen onderscheid maak. Ik zie niet dat bij iemand wel de deuren open gaan omdat die blank is, bijvoorbeeld. Ik zie dan dat de deuren open gaan voor een ánder. Een ander die een blauwe broek aan heeft en ik had toevallig een groene aan. Dat idee. En daarmee realiseer ik me dus, nu ik jouw blog lees, dat ik dus daarom nauwelijks persoonlijke ervaring heb met discriminatie of racisme.

    Maar los daarvan, dat moet de wereld uit geholpen worden. En het helpt al door zelf geen onderscheid te maken 🙂

    • Reply
      BMelloW
      23/03/2017 at 08:13

      Mooi geschreven. Ik heb daar weinig aan toe te voegen. Helaas was ik vroeger een stil en verlegen meisje. Een bijdehante opmerking maken zat er niet in. Pas in de puberteit werd ik verbaal sterker.

  • Reply
    Huismama
    21/03/2017 at 13:12

    Lastig…Als je het mij vraagt is de integratie mislukt. Als we Rotterdam even als voorbeeld nemen. Maakt dat alle Turken/moslims slecht?Nee natuurlijk niet. Maar als je als Nederlander met een Turkse vlag staat te zwaaien dan vraag ik me wel af waar je loyaliteit ligt…

    • Reply
      BMelloW
      23/03/2017 at 08:15

      Wat maakt integratie wel gelukt? Persoonlijk zie ik zwaaien met een vlag niet als je loyaliteit verkeerd hebben. Eerder de acties er omheen.

  • Reply
    Nicole
    21/03/2017 at 09:45

    Wat een mooie sterke blog! Ik heb zelf nooit met racisme te maken gehad gelukkig! Maar ik word altijd wel heel boos als mensen ‘de buitenlanders´ over 1 kam scheren! Want ik weet zeker dat er net zoveel blanke criminelen zijn als ‘zwarte’ criminelen! Laten we inderdaad maar eens ophouden te oordelen en het mooie gaan inzien van verschillende culturen bij elkaar! We kunnen zoveel van elkaar leren!

    • Reply
      BMelloW
      23/03/2017 at 08:16

      Dank je wel. Wat fijn voor je dat je er nooit mee te maken hebt gehad. Zo zou het voor iedereen moeten zijn.

    Leave a Reply