25 In mama verhalen

Wegloop kind.

Wegloop kind BMelloW.nl.

Wegloop kind. Van die kinderen die maar niet willen luisteren. Weglopen zodra ze de kans krijgen. Radeloze ouders die er maar weer achter aan rennen. Ik snap er niks van. Voed je kind toch op. Waarom lukt het je niet om je kind te laten luisteren. Zo moeilijk is dat toch niet. Wees wat strenger voor ze en wees consequent.

Lees ook eens: de peuter tag. 

Ik noem ze voor het gemak, wegloop kind. Nooit snapte ik iets van dat soort ouders met van dat soort kinderen. Dat dacht ik vroeger. En met vroeger bedoel ik tot ongeveer een jaar geleden.  Vanaf het moment dat mijn dochter kan lopen,  veranderde mijn uitjes in een nachtmerrie. Oké nachtmerrie is misschien wat overdreven.  Maar makkelijk is anders.  Ik heb een wegloper. Een wegloop kind. Zodra ik haar hand los laat is ze weg. Ze lacht er bij, kijkt je aan en weg is ze. Het is een spel. Een spel dat erg gevaarlijk kan zijn. Alleen snapt zij dat nog niet.

Maar mijn dochter, zij is anders.

Mijn jongens waren niet zo. Die bleven keurig bij mama. Hingen aan mijn jas of hielden  netjes de buggy vast. Later mijn hand. Maar mijn dochter, zij is anders. Zij vind lopen maar vooral rennen een zeer leuke activiteit. Erg leuk maar niet in bijvoorbeeld een supermarkt. Sta je net te balanceren om iets van de bovenste plank te pakken en weg is ze. Rennend door de supermarkt. luidkeels aan het lachen. En mama mag er weer achter aan. Tot voor kort kon ik haar vast houden in de buggy. En accepteerde ze die nog.  Maar die tijdperk is voorbij. Als ik haar in de buggy zet, klimt ze er gewoon uit.

Een optie is tillen. Zie je het al voor je. Met een bijna twee jarige in de ene arm, duw je de buggy en winkel mand op wielen voort. Dat is best wel een uitdaging, kan ik jou vertellen.

Ineens snap ik ze.

Ineens snap ik al die moeders die ik zie vechten met hun voornamelijk dreumesen en peuters. Al die jaren dat ik een toch wel kritisch en beschuldigend oog naar ze had gericht. Ineens snap ik ze. Ineens ben ik één van ze. Sorry dat ik zo kritisch was op al jullie moeders die vochten en nog steeds “vechten” met hun kroost. Het ligt niet persé aan de opvoeding. Aangezien ik mijn jongens niet anders opvoed dan mijn dochter. Maar mijn dochter is anders dan haar broers. Het woord nee ziet zij als een uitdaging en niet zo zeer als een echt NEE. 

Lees ook: De dreumes en de tien redenen voor een driftbui.

Wegloop kind.

Weglopen is een leuk spelletje. Mama komt me achter na  en pakt mij. Zoiets zal er wel door haar hoofd heen gaan. Niet achter haar aan gaan is geen optie. Ze is enorm snel, en stopt echt niet. Nergens ziet ze gevaar in. Ze gaat, om niet te stoppen. Mits ze gestopt wordt. Ik vind het best eng nu ik een wegloop kind heb. Hoe ga je daar mee om? Hoe voorkom je dat ik haar kwijt raak? Een tuigje? Nee daar wil ik echt niet aan. Met alle respect voor ouders die het wel doen. Ik snap waarom je het doet. Maar ik voel me daar echt niet goed bij. Misschien dat ik er over een tijdje anders over denk. Maar voor nu zeg ik daar nee tegen.Maar zijn er nog andere opties? Zo ja wat zijn dat dan?

Heb of had jij een wegloop kind? Hoe ga je daar mee om? Wat doe of deed  jij om het je kind te leren bij je te blijven?

Melanie mijn naam. BMelloW.nl

Volg jij mij al op: Pinterest, Facebook, Instagram, Twitter  & Google+

You Might Also Like

25 Comments

  • Reply
    Linda
    24/05/2017 at 10:28

    Ja, ik heb een wegloopkind en ik herken je blog helemaal. Ook voor mijn peuter is het weglopen een spelletje en regelmatig moet ik een sprintje trekken om hem bij een weg, weg te plukken. Doodsangsten sta je af en toe uit! Zeker nu hij de loopfiets volledig heeft omarmd en drie keer zo snel is. Tuigje heb ik ook overwogen maar nooit aangeschaft. Maar zeg nooit nooit….

    • Reply
      BMelloW
      24/05/2017 at 19:51

      O een loopfiets er bij. Dat is helemaal erg. Kan je wel goed werken aan je uithouding vermogen

  • Reply
    Fleur
    23/05/2017 at 19:59

    Gelukkig had ik geen wegloop kinderen, maar van mijn oma weet ik dat mijn vader dat wel was. Radeloos was ze, want hij liep ook van school weg. Gelukkig is het niet erfelijk 😉

    • Reply
      BMelloW
      24/05/2017 at 19:49

      Van school weg lopen lijkt me wel heel erg schrikken.

  • Reply
    Cassandra
    23/05/2017 at 07:05

    Hier in huis geen wegloper, gelukkig, maar lijkt me wel erg frustrerend

    • Reply
      BMelloW
      24/05/2017 at 19:36

      Wees blij. Ik tot voor kort ook. Niet.

  • Reply
    Roelina
    22/05/2017 at 22:10

    Wegloper in huis. Nam zo de benen. Is nu wel minder geworden. Het grootste ontdekken is er gelukkig vanaf. Ik deed er niks aan begalve dan herhaaldelijk aangeven dat ie t moest zeggen als hij wegging. Ik liet m (wanneer dat kon) ook vaak gaan. Gaf m de ruknte en liep juist niet altijd achter m aan. Nu gaat ie nog steeds weg maar zegt het en komt zelfstandig weer terug (hij is pas 3 dus t kan nog veranderen)

    • Reply
      BMelloW
      24/05/2017 at 19:35

      Ik woon op 7 hoog. Ik ben als de dood dat ze de trap af valt of over de reling valt. Ik laat haar tot zekere hoogte ontdekken.

  • Reply
    Liselotte
    22/05/2017 at 20:42

    Pff lastige fase he.. onze tweeling zijn ook echte weglopertjes. Ze willen echt niet meer in de buggy en lopen alle kanten op. Ik ben echt super streng op straat voor ze. Ze moeten mijn hand vast houden en als ze gaan strubbelen dreig ik de buggy te halen of houd ik ze maar vast aan hun arm (dan gaan ze ws op de grond liggen, maar dan wacht ik maar gewoon tot ze weer op staan haha). Vind het echt niet leuk zo, maar het moet wel want anders is het gewoon gevaarlijk.. Het gaat redelijk nu, maar ik moet regelmatig een sprintje trekken en sla dagelijks doodsangsten uit. Mensen verklaren me voor gek hoor, dat ik ze niet tóch in de buggy stop, maar het zijn nou eenmaal ondernemende kinderen die van alles willen. Het is gewoon een fase waar we maar weer door moeten zien te komen Tuigjes heb ik geprobeerd, maar dat was echt geen succes. Ik ga nu die polsbandjes proberen, als het wat is laat ik het je weten!

    • Reply
      BMelloW
      24/05/2017 at 19:33

      Jij hebt er twee. Das helemaal erg. En natuurlijk allebij in tegenovergestelde richting. Ik hoor het graag van je. Ik ben benieuwd.

  • Reply
    Lonneke
    22/05/2017 at 18:32

    Mijn vriendin heeft een zoontje die ook een wegloop kind is, gelukkig is mijn dochter niet zo en houd altijd netjes mijn hand vast. Eerlijk gezegd weet ik niet echt wat ik moet vinden van een armband of tuigje….

    • Reply
      BMelloW
      24/05/2017 at 19:31

      Ik weet het dus ook niet.

  • Reply
    laura
    22/05/2017 at 13:04

    Ik zie dit ook zo vaak voorbij komen in winkels bijvoorbeeld. Ik ben een tijdje casierre geweest en dan zie je hoe gezinnen door de winkel heen gaan. Die kinderen lopen ook altijd weg en voor hun is het inderdaad een spelletje een soort uitprobeersel van “hoe gaat mama hierop reageren”. Het lijkt mij ook wel heel moeilijk als moeder omdat je kind ook weleens ver weg kan lopen in plaats van het hoekje om.

    • Reply
      BMelloW
      24/05/2017 at 19:31

      Mijn grootste angst is dat ze de winkel uit rend de straat op.

  • Reply
    Merel
    22/05/2017 at 12:45

    Toen ik je eerste zinnen las, dacht ik: ‘Hm, dan heb je zeker geluk gehad, want het heeft echt helemaal niks met opvoeden te maken.’ Maar toen las ik door. Ik veroordeelde andere moeders inderdaad vroeger ook, maar je doet er niks aan.

    Onze oplossing: haar vooral in de buggy vervoeren, dan maar gillend over straat. Het alternatief (het gevaar in het verkeer) vond ik veel groter, vooral omdat ik nog een baby bij me had. Komt ook omdat ze al met 10 maanden los kon lopen, dan valt er weinig te bespreken over gevaar in het verkeer. Een tuigje vond ik zo’n naar idee, al kan ik me helemaal voorstellen dat het voor sommige moeders een uitkomst is.

    • Reply
      BMelloW
      24/05/2017 at 19:29

      Hier liep mijn dochter met 11 maanden. En nu bijna 2 maar sommige dingen snapt ze nog niet. Best lastig.

  • Reply
    Manon
    22/05/2017 at 12:33

    Ik heb geen kinderen maar het lijkt mij een lastige situatie. In DisneyLand zag ik een kindje met een soort vest aan met aan de achterkant een lus waar de moeder aan kon vasthouden, het kind leek net een hondje

    • Reply
      BMelloW
      24/05/2017 at 19:30

      Ja precies en dat wil ik liever niet voor mijn kind

  • Reply
    Manon
    22/05/2017 at 12:31

    Ik heb geen kinderen maar het lijkt mij een erg laatige situatie . In disney land zag ik een kindje met zo een soort vest aan waaraan achter zo een lus zat die de moeder kon vaathouden . Het kindje leek net een hondje

  • Reply
    Marlijn | FIKA
    22/05/2017 at 12:25

    Ik heb geen kids, maar ik heb me laten vertellen dat ik vroeger zelf een wegloop kind was! Soms volgde ik gewoon de verkeerde voeten, maar ik ging ook altijd gewoon mijn eigen weg!

  • Reply
    MC Kleuver
    22/05/2017 at 12:21

    Als de volgende regel maar gehandhaafd blijft: Nooit de winkel uitlopen zonder mama of papa.

  • Reply
    Bianca
    22/05/2017 at 11:34

    Ik moet het even afkloppen maar mijn dochter heeft nooit wegloop momenten gehad, en hopelijk komt dat ook niet…zou helemaal in paniek raken denk ik x

  • Reply
    Fleur | MizFlurry
    22/05/2017 at 08:41

    Erg herkenbaar, alleen bij mij was het andersom. Mijn jongens liepen juist weg en mijn meisje niet. Heerlijk! Op een gegeven moment wordt het gelukkig wel minder. De wandelwagen was inderdaad mijn vriend (als je niet bij me blijft, moet je daar in). Maar die van mij konden daar niet uitklimmen (Bugaboo Bee). Een tip die misschien helpt: kun je het tuigje achterlangs kruisen? Dat werkt bij ons in de bakfiets heel goed, dan kunnen ze zich niet goed loswurmen. Succes!

  • Reply
    Sylvia
    22/05/2017 at 07:21

    Gelukkig heb ik daar geen last van. Wel zag ik in plaats van die onvriendelijk kindertuigjes nu een armband voor jou en je kind. Met een soort draad ertussen. Dit vind ik er veel vriendelijker uitzien. Ja sommige mensen zijn er vel op tegen maar ik denk dan als je toch een weglopertje hebt wat heb je dan liever. Dat ze tot een bepaald stuk kunnen weglopen en niet verder kunnen vanwege de draad of los laten lopen en net een seconde te laat zijn en je kind ligt onder een auto.. tja de keus is voor mij heel simpel

    • Reply
      BMelloW
      22/05/2017 at 07:27

      Die armband, die ken ik nog niet. Klinkt inderdaad een stuk kind vriendelijker. Mijn grootste angst is nu inderdaad dat ze onder een auto terecht komt of in het water. Ik woon in een waterrijke omgeving.

    Leave a Reply